Het leven is niet minder romantisch geworden 2

Als je ver genoeg gaat met ontbinden in factoren van de liefde, houd je enkel protonen, neutronen en elektronen over. En wat quatum-mechanische onverklaarbare relaties. Maar zegt dat nog iets over zoiets gecompliceerds als de menselijke, of voor mijn part, de dierlijke liefde. Het feit dat in liefde geurstoffen worden gebruikt, betekent niet dat liefde enkel bestaat uit een optelsom van geurstofjes en het opzetten van staartveren.

De liefde is net als het leven ingewikkelder dan stofjes die op darwinistische wijze de beste overlevingskansen zoeken. Het frustreert de moderne mens kennelijk, nu we de wereld in één keer kunnen opblazen, dat er een begin is dat we niet kunnen bevatten. Waarom zouden moleculen leven vormen? Of in elk geval: waarom zou het leven zich willen voortzetten als er geen streven, geen doel, geen richting aan voorafgaat? En het leven zet zich niet alleen voort, het ontwikkelt zich ook nog in de richting van steeds gecompliceerder verschijnselen.

Juist omdat de liefde meer is dan stofjes, streeft zij naar de beste combinatie van twee individuen, zoals die individuen zichzelf zien. Want als een slimme meid kiest voor de slimme jongen, blijft het blondje achter met een deuk, terwijl de optelsom van de andere combinatie voor een leven zonder doel misschien wel meer oplevert.

De geslachtelijke voortplanting mag dan misschien uit een mutatie ontstaan zijn, zij is wel effectief geweest voor het streven van het leven. Het lijkt mij daarom minder waarschijnlijk dat de man zal uitsterven. Het leven zal eerder middels een nieuwe mutatie een `nieuwe man' baren. En al voordat de vrouwen in hun eentje met technologische hulp zouden verder willen gaan, zal er eerder een harem of bijenkoning situatie ontstaan, denk ik. De man zal er wel voor wachten zijn zaad vrij beschikbaar te stellen en zich dan als een dar te laten slachten.