Groningen wil lastige stadsduiven vangen en vergassen

B en W in Groningen willen af van de duiven in de stad, die voor overlast zorgen. ,,Ze lopen de zaak binnen en gaan op de toonbank zitten. Heel onhygiënisch.''

Hans Osinga van de Groningse Stichting Stadsduivenwerkgroep zet een zak van 25 kilo duivenvoer achter op zijn fiets en begint zijn tocht langs zijn gevederde vrienden. Hij strooit het voer over het grasveldje van het Martinikerkhof in de binnenstad. Tientallen stadsduiven strijken neer en doen zich te goed aan het graan.

Vijf jaar voert Osinga met een collega de 3.000 vogels dagelijks op vier plekken in het centrum. Een legaat van zijn moeder spendeert hij aan het voer. Hij is ervan overtuigd dat door het voeren de overlast van de duiven is afgenomen. ,,Een duif met een volle buik vertoont zich niet bij snackbars.''

Maar het college van B en W denkt daar anders over. Dat is de overlast (poep, verstopte dakgoten, aantasting van woningen en gebouwen door het zuur van de ontlasting) zat. Door Osinga's voeractie is de duivenpopulatie verdrievoudigd, stelt men. De eerste drie maanden kwamen er tientallen klachten binnen over vogelpoep en geluidsoverlast van de vogels. De gemeente verwacht dat zij aansprakelijk wordt gesteld voor schade aan huizen en eigendommen. De populatie moet dus drastisch en op korte termijn worden uitgedund. De effectiefste maatregel is een voerverbod in combinatie met vangen en vergassen, vindt het college. Martijn Giesen van de Febo in het centrum vindt dat ,,prima''. ,,Er zijn nu gewoon te veel duiven. Ze lopen de zaak binnen en gaan op de toonbank zitten. Heel onhygiënisch. Bovendien schijten ze de hele boel onder.''

Maar de Dierenbescherming en de stichting zijn fel tegen het doden van gezonde dieren. Dé oplossing, die in acht Duitse steden met succes wordt toegepast, is plaatsing van duivenhokken bij overlastplaatsen, stellen ze. De duiventil wordt een pleisterplaats voor de duif, waar hij wordt gevoerd, gaat nestelen en broeden. Door de eieren weg te halen of te verwisselen voor nepeieren, eiermanipulatie genoemd, wordt voortplanting tegengegaan. Deze methode wordt gehanteerd in 35 Duitse steden. Ook in Amsterdam, Rotterdam en Zutphen zijn duivenflats geplaatst.

Wethouder Guido Frankfurther (D66) van het stadsdeel Amsterdam-Centrum maakte zich sterk voor de til. ,,We hebben hier jarenlang duiven gevangen en vergast. Dat had weinig effect, want er kwamen jonge duiven van elders de plaatsen innemen van de gedode dieren. Bovendien vind ik het afschuwelijk dat gezonde dieren worden afgemaakt.'' De til lijkt een succes. ,,De duiven moeten er alleen nog eieren gaan leggen.''

Ook in Rotterdam zijn de resultaten bemoedigend, zegt Marleen Drijgers van de Landelijke Werkgroep Duivenoverlast, die met de gemeente, Faunabescherming, milieudienst en ontwerper in de begeleidingscommissie zit. ,,In de til aan de Mauritsstraat zitten ongeveer 150 duiven. Per week wordt er meer dan drie kilo poep verwijderd. De overlast is binnen een half jaar in een straal van een kilometer van het hok afgenomen.''

Maar Groningen wil niet aan de duiventil. Te duur en te weinig effectief is het argument. Tien tillen kosten meer dan 400.000 euro. De jaarlijkse kosten zouden nog eens rond de 100.000 euro liggen. Gemeentewoordvoerder Nico Beets: ,,De gemeente heeft geen zorgplicht voor duiven. Vangen en afmaken is effectiever. Het gaat ons om een snelle reductie van de overlast.''

Het aantal duiven neemt pas over zes tot elf jaar af wanneer een duiventil geplaatst wordt, zegt het college, en dat duurt te lang. Het collegevoorstel gaat in tegen het advies van de Stichting Onafhankelijk Vogel Onderzoek Nederland (SOVON) en de Rijksdienst voor de Monumentenzorg. Beide adviseren duiventillen. De Rijksdienst noemt hokken in combinatie met eiermanipulatie ,,zeer effectief.'' ,,De duivenpopulatie neemt af en er blijft een constante, kleinere en gezonde populatie over.''

Osinga vindt vier ton zeer hoog becijferd. ,,Het beroepsonderwijs heeft me toegezegd dat ze een hok voor 5.000 euro kunnen maken.'' Ook de Amsterdamse wethouder Frankfurther kijkt vreemd op: ,,Onze duiventil kostte 15.000 euro.''

De Dierenbescherming is fel gekant tegen het collegevoorstel. ,,Het doden van gezonde vogels is zeer dieronvriendelijk en zeer ineffectief'', stelt Martine van Dijk van de afdeling Groningen. Ze is boos dat de conclusies van de onderzoeken van zowel SOVON als Monumentenzorg terzijde zijn geschoven. Er klopt bovendien ,,geen moer'' van de hoge bedragen die Groningen opvoert, stelt ze. ,,Die zijn op geen enkele wijze onderbouwd. Ze zeggen er bovendien niet bij wat hun eigen oplossing, vangen en vergassen, kost.''