Duivelsmuziek

Het is kermis, je rijdt door het spookhuis. Zojuist streken de spinragdraden over je gezicht. Het is pikdonker, een ijselijke kreet, geratel en in de verte een vervormd kerkorgel. Het wagentje zwenkt de hoek om, een stem reutelt in je oor: ecstasy...ecstasy! En verder rammelt het karretje. Het orgel verkeert inmiddels in doodsnood en perst er een paar sidderende akkoorden uit. Van verschillende kanten dringen geluiden door: een stampende locomotief, angstaanjagend gekerm en daar bovenuit een mannenstem die het rock 'n roll-evangelie verkondigt alsof het zijn laatste woorden zullen zijn.

Welkom in de wereld van zZz. zZz heeft niets te maken met iets geruststellends als slaap. zZz heeft alles te maken met seks, duisternis en waarschijnlijk de duivel. Zo te horen zit hij Björn Ottenheim en Daan Schinkel op de hielen. Schinkel en Ottenheim onderhandelen. Ze bieden hun ziel in ruil voor genoeg talent om de wereld te onderwerpen. De duivel vindt het een uitstekende deal.

De twee mannen van zZz zijn vanaf nu zijn handlangers op aarde. Zonder al te veel moeite zullen ze onschuldige luisteraars in het verderf storten. Daarvoor hoeven ze hun nummers niet eens Ecstasy, Sweet Sex of House Of Sin te noemen.

Ze hoeven alleen maar hun hijgende rock, hun daverende tempi en hun zondige gedachten de wereld in te slingeren. Te beginnen met Enschede, Dordrecht en Apeldoorn. Maar dan snel door naar plaatsen die er werkelijk toe doen als het om zonde gaat: New York, Chicago, Detroit.

Dat drummer Björn Ottenheim zingt als Jim Morrison is wellicht een aanbeveling voor de Amerikaanse luisteraar. Dat is dan wel een Morrison zoals hij nu inmiddels geklonken zou hebben – na dertig jaar drank en geestverruimende middelen. Eeen beetje ongericht. Maar dat is precies wat we nodig hebben in de eenentwintigste eeuw. Gevoel voor traditie (orgel! rock 'n roll!) gepaard aan chaos, horror en eigentijdse tijdsdruk.

Welkom in de wereld van zZz.

zZz:

The Sound of zZz

(Excel96082)*****