De lezer schrijft over fouten in lezersbrieven

Met uw rubriek correcties doet u een nuttige poging redactionele fouten/vergissingen te herstellen. Tegelijkertijd wordt de lezer regelmatig op het verkeerde been gezet in de succesvolle rubriek brieven van lezers. Vaak blijf ik zitten met feitelijke onjuistheden in die brieven, om maar te zwijgen van duidelijk verkeerde conclusies. U volgt de deftige journalisitieke school om de brieven zonder commentaar te plaatsen (incidenteel na redigering uwerzijds, neem ik aan), maar voor mij als lezer is dat niet bevredigend. Ik heb er begrip voor dat u niet alle feitelijke onjuistheden kunt rechtzetten, maar er zijn grenzen. Vorige week bijvoorbeeld wijst iemand met een naam met een zekere bekendheid uit het verleden op enige feiten uit de Europese Grondwet. Het moet voor uw redactie niet moeilijk zijn geweest die `feiten' als onjuist te bestempelen. Juist over een onderwerp dat belangrijk is voor de beantwoording van de vraag van het komende referendum. Nu gaan die `feiten' echter hun eigen leven leiden.

Waarom hebt u die brief geplaatst? Of, als u die brief toch belangrijk vond, niet voorzien van een redactionele correctie of gezaghebbend commentaar? Een paar dagen later volgt (toevallig?) een brief die van meer deskundigheid getuigt. Toch laat u de lezer zelf maar kiezen wie gelijk heeft. Wie die reactie mist en wie de naam van de andere briefschrijver, de heer Wellenstein, niet kent, blijft wellicht op het verkeerde been staan. Waarom niet vermeld wie de heer Wellenstein is? Met zijn autoriteit was alle twijfel weggenomen. En wat is er op tegen apert onjuiste conclusies/analyses van brievenschrijvers meteen van redactioneel commentaar te voorzien, eventueel na de brievenschrijvers te hebben gehoord, opdat de lezer niet met onnodige discussies wordt lastiggevallen.