Brons judoka Houkes op EK

Ruben Houkes (tot 60 kilo) was de uitschieter voor Nederland op de eerste dag van het EK judo in Ahoy'. De 25-jarige Haarlemmer haalde brons, het eerste eremetaal ooit bij de lichtgewichten in een internationaal titeltoernooi. In het vaderlandse kamp waren verder vooral teleurstellende gezichten te zien.

Deborah Gravenstijn (tot 57 kilo) leed twee nederlagen en kon voor eigen publiek haar rol als favoriete niet waarmaken. ,,Ik moet eens gaan leren van mijn fouten'', aldus de Rotterdamse.

Natascha van Gurp (tot 52 kilo) stond op het randje van een medaille, maar voelde zich bestolen door een arbitrale beslissing in haar partij om brons. Voor Bryan van Dijk (tot 66 kilo) duurde het toernooi niet langer dan één partij.

Wat nog ontbrak op de palmares van Ruben Houkes was een medaille op een groot kampioenschap. Gisteren doorbrak de 25-jarige Haarlemmer de magische grens door in Ahoy' brons te winnen. Enkele uren eerder had de lichtgewicht nog overwogen er definitief mee te stoppen. Het verhaal van Houkes begon namenlijk met een nederlaag tegen de Armeen Nazarian. Dat dit de latere winnaar zou zijn wist hij toen nog niet. ,,Ik dacht: weer verloren. Waar doe ik het nog voor? Bijna 26 jaar en dan weer de hele dag met m'n reet op een houten bankje zitten. Ik had er geen zin meer in.''

Het deed denken aan het EK een jaar eerder, in Boekarest. Houkes begon met een nederlaag, maar stroomde via de herkansing door tot de partij om brons. Daarin verloor hij, wat hem de kwalificatie voor Athene kostte. Houkes had er genoeg van. ,,Vooral Cor (coach Van der Geest, red.) heeft me overgehaald door te gaan. Er zit nog rek in, je krijgt er spijt van als je nu stopt. Tja, misschien heeft hij gelijk gehad.''

Maarten Arens is inmiddels de bondscoach die Houkes na zijn aanvankelijke nederlaag naar vier opeenvolgende zeges coachte. Van der Geest zat achter de tribune om zijn opvolger voortdurend te overschreeuwen. ,,Dat kan bij ons. Wij krijgen niet meteen ruzie.''

Uitgerekend op zijn verjaardag haalde Arens zijn eerste medaille als bondscoach. ,,Het enige dat ik 's ochtends tegen Ruben heb gezegd is dat hij rustig moest blijven. Hij had in die eerste partij helemaal niet zo slecht gejudood. Ik wist ook dat er nog kansen waren als hij in de herkansing eenmaal op stoom zou raken. Dat is gebleken.''

Houkes bekende in aanloop naar het toernooi in Ahoy' zo zijn ups en downs te hebben gehad. Vooral downs. ,,Op een gegeven moment zat ik na de training in de auto zo stuk dat ik m'n moeder heb gebeld. Ik wist het niet meer. Ik ben naar het ouderlijk huis in Schagen gereden. Om bij te komen. Ik ben een doemdenker. Maar sport is onvoorspelbaar. Gelukkig is het er vandaag uitgekomen.''