Vies is goed!

Eergisteren kwamen twaalf kandidaten tussen de vier en acht jaar bijeen in speelpark TunFun in Amsterdam. Zij streden om de titel `Vieste Kind van Nederland'.

Of liever gezegd: zij streden om de titel `levende Floddertje'.

Floddertje is een boek over een meisje dat telkens per ongeluk vies wordt als zij een plannetje uitvoert. Het is geschreven door Annie M.G. Schmidt. Omdat het Annie M.G. Schmidt-week is, leek het uitgeverij Querido leuk om een wedstrijd over Floddertje te houden.

Gewapend in een rode overall met daarop de rugtekst `vies is goed', begonnen de genomineerden aan een serie opdrachten die zij zo goed mogelijk moesten uitvoeren. Tijdens het eerste spel, `haal kikkers en spinnen uit een modderbadje', werden keurig de mouwen opgestroopt. ,,HUP Luka, HUP Manon'', schreeuwden de pappa's en mamma's fanatiek. Het was een geduw en gedrang van jewelste.

Bij het soep scheppen realiseerden de kinderen dat ze juist niet moesten proberen schoon te blijven. ,,Ha, tomatensoep!'' riep de jury enthousiast uit. ,,De kinderen moeten hier scheppen met een plastic lepel'', merkt jurylid Flip van Duijn op. ,,In het boek heeft Floddertje een mixer...'' Zou dit gevolgen hebben voor de puntentelling? De juryleden hadden elk een formulier met een namenlijst en achter de namen zetten zij af en toe een kruisje. ,,Een kruis betekent dat je vies bent'', zegt jurylid Yanieck van Polder (Pluk uit de film Pluk van de Petteflet). Plots schept Mitchel zomaar een lepel tomatensoep met ballen over zijn rode pet. ,,Dát is te gemakkelijk'', roept de jury hem toe. Mitchel krijgt voor straf een streepje. Daan schept zorgvuldig met de lepel. ,,Goed zo Daan!'' roept Flip. Zjos voelt dat het erom spant. Ze pakt een kommetje dat tot de rand gevuld is met soep. Een ogenblik blijft zij roerloos staan en dan, giet zij met een stalen blik het hele kommetje soep over zich heen. Ziezo. De overwinning is wat haar betreft al behaald. Maar niets is minder waar, want er moet nog geblinddoekt een slagroomtaart versierd worden en een wankele kartonnen muur geschilderd, waarbij de roze en blauwe verf op de kandidaten én de toeschouwers spettert.

Na een klein uur zijn alle opdrachten vervuld. De juryleden beraden zich en al snel is er een winnaar bekend. Het is Luka Vermeulen, vijf jaar, uit Brakel. Luka moet haast huilen als zij hoort dat zij het `vieste kind van Nederland' is en de Floddertje-bokaal in ontvangst neemt. Niet uit schaamte maar gewoon van de schrik. Als zij de bokaal de lucht in houdt, is goed te zien dat zij helemaal niet de vieste is van alle twaalf kindertjes. ,,Voor mij en Yanieck was Luka de winnaar omdat zij heel erg haar best deed om de opdrachtjes goed te doen en eigenlijk niet haar best deed om vies te worden'', legt Flip uit. ,,Net als Floddertje. Die wilde niet vies zijn maar die overkwam het altijd.'' Luka is blij met haar overwinning en vond alle opdrachten `leuk' om te doen. Ze is niet van plan voor eeuwig een Floddertje te blijven. Ze is van plan vaak in bad te gaan. Zo wast zij Floddertje er mettertijd vanzelf weer af.