Dear Wendy

Lars von Trier schreef het scenario en Thomas Vinterberg voerde de regie: de twee oervaders van Dogma 95 hebben tien jaar na dato hun krachten verenigd in een parabel over Amerika. De hand van Von Trier is duidelijk te herkennen: de voice-over die de gebeurtenissen introduceert en becommentarieert, de lichte toon waarmee op de catastrofe wordt aangekoerst en de absurde spelletjes die ten slotte absurde ernst worden. Als de principieel-pacifistische Dick een oud pistool krijgt, verandert zijn leven radicaal. Hij richt een pacifistische schietclub voor erkende losers op, die zich daardoor ineens een stuk zekerder gaan voelen. De regels van de schietclub dicteren dat de leden wel over straat mogen met hun `kameraden', maar dat ze die niet mogen gebruiken om te schieten, laat staan voor `loving' (het club-eufemisme voor doden). Het eindigt natuurlijk met het omgekeerde van wat de leden zich hadden voorgenomen. In scenario en beelden zitten talloze verwijzingen naar Amerikaanse films, dus leuk voor filmgekken, maar Dear Wendy – zo heet Dicks revolver – tobt met een loeizwaar scenario waar Vinterberg met zijn camera niet veel lucht in kan krijgen.

Regie: Thomas Vinterberg. Met: Jamie Bell, Chris Owen, Danso Gordon, Alison Pill, Bill Pullman, Michael Angarano. In: 14 bioscopen.