`We zeggen duidelijk wat we vinden'

Je ziet het steeds minder: kinderen die hetzelfde beroep kiezen als hun vader of moeder. Deel 7 van een serie dubbelgesprekken. ,,Ik heb mijn kinderen dringend afgeraden hier te komen werken.''

Het begon allemaal op de tennisbaan. ,,Daar merkte ik dat gescheiden vriendinnen en weduwen moeilijk aan de man kwamen en dat ik goed was in koppelen'', vertelt Merel Mönch, oprichter van Mens & Relatie, dat sinds de start in 1984 uitgroeide tot 's lands grootste relatiebemiddelingsbureau, met 5.000 dossiers per jaar. ,,Ik kreeg vaker verzoeken. Toen heb ik met een vriendin dit bureau opgezet.'' 's Morgens werkte ze bij de Jeugd- en Jongerenraad, 's middags bezocht ze cliënten.

Toen haar vriendin na een jaar ziek werd, ging Mönch (61) alleen door. In de avonduren kreeg ze hulp van haar dochter, Liselotte Visser (38), die toen nog op de middelbare school zat. ,,Zij deed de telefoon en tikte dossiers uit.'' Het zou het begin worden van een langdurige loopbaan in het bedrijf van haar moeder. Want hoewel Liselotte psychologie ging studeren en een parttime baan vond als communicatietrainer bij een organisatiebureau, bleef ze ook voor Mens & Relatie werken. In 1991 stopte ze bij het organisatiebureau en ging ze zich helemaal wijden aan de relatiebemiddelingsmarkt, onder andere met weekenden en trainingen voor alleenstaanden. ,,Ik zat in mijn oude baan altijd in de auto, verdiende bakken geld, maar het was niet leuk meer. Hier is het geweldig. Als ik een weekend voor alleenstaanden organiseer, komen ze schuchter binnen en gaan ze stralend weer weg.''

Ook zoon Radboud (36) zei begin jaren negentig zijn carrière bij de luchtmacht, waar hij verkeersleider was en later telecomspecialist, vaarwel om bij zijn moeder te gaan werken. ,,De luchtmacht is echt een mannenmaatschappij. Ik was de bureaucratie en de starheid daar zat. Bij de luchtmacht zijn duizend man bezig om één kist de lucht in te krijgen. Hier gaat het om veel wezenlijker dingen. Om iets positiefs en dat geeft bevrediging.'' Merel Mönch: ,,Ik heb allebei mijn kinderen dringend afgeraden om hier te komen werken. Ik wilde niet dat ze hun carrière opgaven voor mij. Bij Radboud dacht ik dat hij nooit zou kunnen wennen hier, de relatiebemiddeling was toen nog een vrouwenwereld.''

Moeder, zoon en dochter hebben een strikte taakverdeling. Radboud doet personeelsbeleid, financiën, automatisering en marketing en heeft vorig jaar het directeurschap overgenomen van zijn moeder. Zijn zus: ,,Ik wilde geen directeur worden. Radboud is veel zakelijker, ik ben meer van de leuke dingen. Als directeur moet je altijd bereikbaar zijn. Dat wil ik niet.'' Moeder Merel is aan het afbouwen. ,,Ik heb twintig jaar lang zeven dagen per week gewerkt, dat heb ik nu teruggebracht tot de helft. Ik zou op mijn zestigste stoppen, maar dat is dus niet gelukt.'' Ze coacht nog wel de 55 consulentes van Mens & Relatie. ,,Ik zorg dat ze niet blijven steken in details, bijvoorbeeld als een cliënte van 1.65 meter per se een man van 1.85 wil. Daar gaat het niet om in de liefde.''

Meningsverschillen zijn er ,,wel eens'' tussen moeder, zoon en dochter. ,,Dan zeggen we luid en duidelijk wat we vinden'', aldus Liselotte. ,,En is het meestal snel opgelost. Ook is het handig dat we met z'n drieën zijn, dan is er alijd een meerderheid van stemmen.'' Een arbeidscontract hebben ze niet. ,,Als één van ons meer salaris wil, dan beslist de accountant daarover.'' En daar ontstaat geen ruzie over? ,,Nee hoor, we zijn niet machts- of geldbelust.''

De kinderen runnen het bedrijf anders dan hun moeder. Radboud: ,,Wij zijn wat zakelijker, gestructureerder. Mijn moeder deed alles op gevoel. Moeder Merel: ,,Ik denk regelmatig: ik deed het zo en zo en dat was toch goed? Maar ja, niet alles kan altijd hetzelfde blijven.''

Dit is een serie over ouders en kinderen met hetzelfde beroep. Volgende week: twee brandweerlieden.