Natalie Portman

De jonge Natalie Portman heeft al een uitgekiende carrière achter de rug. Een statische rol in het laatste deel van `Star Wars' zal het verloop ervan niet in de weg staan.

De meeste acteurs bouwen hun carrière op langs een slingerweg van kleine rolletjes, af en toe een lichtpuntje en dan nog meer kleine rolletjes tot een casting director ze ineens uit de anonimiteit trekt en hun een rol aanbiedt waar ze zichzelf eens echt kunnen bewijzen. Bij kindsterretjes gaat het vaak net omgekeerd. Die beginnen met een schattige glansrol als ze acht zijn, krijgen er nog twee of drie van dat kaliber vóór hun puberteit en glijden dan voorgoed de volwassen anonimiteit in.

Natalie Portman (Jeruzalem, 1981) heeft tot nog toe in al deze opzichten een uitzonderlijke carrière. Ze werkte als elfjarig meisje in een pizzatent in Long Island toen ze werd ontdekt door een model scout. Een jaar later kreeg ze een hoofdrol in de onbegrijpelijk populaire actiefilm Leon van Luc Besson. Zoals ze daar zat in het gehavende trappenhuis, bijna-puber in een te kort rokje en een stiekem sigaretje, was ze een regelrechte echo van Jodie Foster in Taxidriver. Portman was het vroegrijpe en door het leven gepokte buurmeisje van een huurmoordenaar die van hem het vak wil leren om wraak te nemen op smerige criminelen. Geen doorsnee-schattige rol, al trekt ze ten slotte wel de tranen van het publiek, simpelweg door kind te zijn.

Haar debuut leverde haar juichende kritieken op en in hoog tempo nog een paar meisjesrollen, zoals in de gangsterfilm Heat (Michael Mann, 1995), Everyone Says I Love You (Woody Allen, 1996), Mars Attacks! (Tim Burton, 1996). Daarna bleef het een paar jaar stil tot ze in 1999 opdook als koningin Padmé in de ruimtesaga Star Wars: The Attack of the Clones. Dat was weer een echo van de rol van Carrie Fisher als prinses Leia in de eerste Star Wars film. Carrie Fischer heeft op haar faam uit Star Wars geen grootse carrière kunnen bouwen. Maar ondanks haar weinig uitgesproken voorkomen – ze heeft een gezicht en een uitdrukking die je steeds weer doet denken aan alle frisgewassen meisjes van Kiera Knightley tot Julia Stiles – lijkt Portman bezig aan een solide carrière. Ze werkt met één been in en één been buiten Hollywood, maar daarbuiten altijd met regisseurs die ook door het mainstream publiek worden herkend, zoals Woody Allen of Tim Burton. En ook Tom Tykwer, met wie ze True maakte, een episode in de verzamelfilm Paris (2004) en de veteraan Mike Nichols die haar een hoofdrol gaf in Closer (2004), als de kokette en bedrogen Alice. Die rol leverde haar een Oscarnominatie op. Geen Oscar, maar het tekent wel dat Portman, nog geen 25 jaar oud, al een heel eind op Hollywoods ladder omhoog is gekomen.