Condoleance

Twee stokoude blonde labradors had ik... tot vorige week. Dat was ook de stratenmakers opgevallen die sinds acht weken bezig zijn onze straat open te breken en te verfraaien. Een van de heren (tatoeages, paardenstaart, piercings) kwam het toch maar even verifiëren: ,,Hebt u er nog maar één, mevrouw?''

Toen ik woordeloos knikte en naar de hemel wees, nam hij zijn pet af, schudde ernstig mijn hand en zei: ,,Nou, gecondoleerd en veel sterkte.''

Ik wist minuten lang geen woord meer uit te brengen.

Bijdragen van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl/ik. Op deze site staan ook de spelregels van de ik-rubriek.