Voor nieuwe wethouder telt het idee, niet de partijpolitiek

,,Een sociaal-liberaal van de zuiverste snit.'' Niet alleen binnen de VVD, ook vanuit het oppositiekamp in de Tweede Kamer klinkt lof voor het scheidend Tweede-Kamerlid Laetitia Griffith (VVD). Met twee jaar ervaring geldt Griffith, die uit de Kamer vertrekt om wethouder in Amsterdam te worden, nog als nieuwkomer in het parlementaire circuit. Maar wel een die zich volgens haar PvdA-collega Aleid Wolfsen bewezen heeft als een inhoudelijk sterk Justitiewoordvoerder.

,,Een goed idee is voor haar een goed idee'', aldus Wolfsen. ,,Ook als het idee van de oppositie komt. Ze past ook niet in het profiel van de law-and-order-politicus, zoals veel van haar VVD-collegae. In die zin past ze ook prima in het Amsterdamse VVD-kamp, dat op veel punten afwijkt van de landelijke liberale lijn.''

Tweede-Kamer-voorzitter Frans Weisglas (VVD) betreurt het vertrek van partijgenoot Griffith. ,,Ik vind het zeer slecht dat een Kamerlid na zo'n korte tijd alweer weg gaat, naar welke functie dan ook. Dat is niet goed voor het functioneren en voor het aanzien van de Kamer'', aldus Weisglas in zijn weekboek op de website van de Tweede Kamer.

Griffith trad in januari 2003 toe tot de VVD-fractie in de Tweede Kamer. Ze werd in 2000 `ontdekt' door toenmalig minister Korthals (Justitie, VVD). Ze werkte destijds als ambtenaar op zijn ministerie. Griffith, geboren op 1 november 1965 in Paramaribo, voltooide haar vwo-opleiding in Suriname en studeerde rechten aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Ze werkte van 1993 tot januari 2003 bij achtereenvolgens het ministerie van Justitie en het college van procureurs-generaal, onder meer voor toenmalig `super-pg' Docters van Leeuwen. Daarna werd ze adviseur, opnieuw bij het ministerie van Justitie, inzake gevoelige kwesties als de Bijlmerramp, de drugskoeriers op Schiphol en de moord op Pim Fortuyn.

Als Justitiewoordvoerder had Griffith veel kritiek op het drugsbeleid op Schiphol van minister Donner (Justitie, CDA). ,,U legt het hoofd in de schoot van de georganiseerde criminaliteit'', voegde ze hem vorig jaar toe in een debat over zijn beleid om drugskoeriers op Schiphol niet op te pakken, maar alleen de aangetroffen drugs in beslag te nemen. Haar opstelling in het bolletjesslikkersdebat rechtvaardigde ze met een verwijzing naar de situatie in de zogeheten `bronlanden', zoals de Antillen of Suriname. ,,Welke drempel is er nog voor een Antilliaanse moeder om als koerier op te treden als het risico van gevangenisstraf en de schande van het achterlaten van haar kinderen is verdwenen?''

Griffith wordt het derde allochtone lid van het Amsterdamse college van B en W. Maar ze werpt zich niet op als ambassadeur van welke groep dan ook. ,,Allereerst ben ik Laetitia Griffith, dan ben ik vrouw en dan pas ben ik zwart'', zei ze in juni 2003 in Het Parool. Ze vertrok naar Nederland nadat in Suriname Desi Bouterse aan de macht kwam. Vriendjespolitiek en criminaliteit domineerden het klimaat en dat was niet meer het land waar zij wilde wonen, zei ze in november 2004 in De Volkskrant. ,,Ik wilde rechten studeren, een baan krijgen en een eerlijk leven leiden in een land waar het veilig is en waar je met hard werken alles kunt krijgen wat je hartje begeert.''

Griffith krijgt als wethouder in haar portefeuille financiën en economische zaken. Daarmee wordt zij verantwoordelijk voor een begroting van circa vijf miljard euro. Of het wethouderschap een prolongatie zal blijken van haar succesvolle carrière moet volgens PvdA-collega Wolfsen nog blijken. ,,Amsterdam is de lastigste stad van Nederland met een complexe begroting. Ze zal zich daar opnieuw moeten bewijzen en dat zal niet eenvoudig zijn.''