Polonaise voor Marokkanen

Er wordt veel over ze geschreven, maar Marokkaanse jongeren komen zelf maar weinig aan het woord. Daarom is er nu een filmproject: Minuutje Mocro.

Op het grote scherm verschijnt een vrouw in Marokkaanse klederdracht. De vrouw danst op traditionele Marokkaanse muziek die langzaam overgaat in Caraïbische bubbling. De bewegingen van de vrouw veranderen ook langzaam van buikdansen tot schudden met de kont. De toeschouwers lachen en klappen na afloop.

Het filmpje `Cultuur' duurt een minuut en is gemaakt door Charifa, een van de veertien Marokkaanse jongeren uit Rotterdam die in vier dagen hun eigen filmpje gemaakt hebben voor het project Minuutje Mocro. Gisterenavond kregen de zeven jongens en zeven meisjes hun filmpje voor het eerst te zien, in de kelder van de Rotterdamse bioscoop Cinerama.

,,Ik vind het erg belangrijk dat mensen horen wat ik vind, ik wil graag mijn mening geven'', zegt Younes, een van de deelnemers aan het project. Via zijn broer, die jongerenwerker is in de Afrikaanderwijk, is Younes bij Minuutje Mocro gekomen. ,,Ik ben erg geïnteresseerd in media en wil zelf in films spelen.''

De veertien jongeren zijn via scholen en buurthuizen benaderd. ,,Er zijn ook enkele mensen afgevallen na selectiegesprekken'', vertelt Frank Bierens van Bibeck, de initiator en een van de organisatoren van het project. ,,Je wilt wel mensen van wie je denkt dat ze iets kunnen maken.''

De jongeren hebben vier dagen de tijd gekregen om een filmpje van een minuut te maken. Afgelopen vrijdag zijn ze voor het eerst bij elkaar gekomen. Na een korte uitleg van de camera zijn de jongeren er al snel op uitgestuurd. Alles doen ze zelf: regie, filmen, acteren, soundtrack en montage. Ze helpen elkaar en krijgen begeleiding van medewerkers van het Sandberg Instituut, verbonden aan de Rietveld Academie, die vaker dergelijke workshops geven.

,,Het is niet moeilijk, maar wel zwaar'', zegt Younes. ,,Je moet in een minuut alles kunnen zeggen.'' Zijn film gaat over integratie. In Younes' film zie je hem wegdromen tijdens een integratiecursus. Hij droomt van een Marokkaan en een Nederlander die samen dansen op Marokkaanse muziek in een typisch Nederlandse kroeg. Daarna droomt hij van een groep Marokkanen die in hun koffiehuis de polonaise lopen op de muziek van Frans Bauer. ,,Integratie moet van twee kanten komen, wil ik zeggen met mijn film.''

De bedoeling van het project is een podium bieden aan een groep jongeren over wie veel wordt gezegd en geschreven, maar die zelf weinig aan bod komen. Behalve de jongeren in Rotterdam gaan ook nog veertien Amsterdamse jongeren filmpjes maken. ,,Uiteindelijk worden twaalf van de 28 filmpjes gebruikt als basis voor een televisieprogramma'', vertelt Bierens.

Vanaf september wordt het programma uitgezonden door De Nieuwe Omroep. Alle filmpjes zijn ook te zien op de website www.theoneminutesjr.org.

De onderwerpen van de filmpjes lopen uiteen van de jongensdroom om voetbalmanager te worden bij Real Madrid en het feit dat meisjes ook goed kunnen voetballen, tot de manier waarop anderen reageren op een meisje met een hoofddoek en negatieve en positieve berichten over Marokkanen in de media.

In de kelder van bioscoop Cinerama dreunen Marokkaanse en hiphop-klanken, de jongeren wachten zenuwachtig op het moment dat de filmpjes worden vertoond. Er wordt veel gelachen en gepraat.

Ze hebben de afgelopen vier dagen hard gewerkt en zijn benieuwd naar het eindresultaat. Na vertoning van hun werk zijn de Marokkaanse jongeren tevreden, enkelen zeggen vaker films te willen maken. ,,Ik heb er een paar vrienden bij gemaakt'', zegt Younes, ,,dat is het leukste van dit project.''