Dagdromen over een Europese hockeyliga

Hockeyclub Amsterdam won gisteren voor het eerst in zijn bestaan de Europa Cup I, het toernooi dat volgens sommigen hard toe is aan herziening.

Wat als Timme Hoyng gisteren niet zijn vierde wedstrijd in evenveel dagen had gespeeld? Was de 28-jarige hockeyinternational van Amsterdam dan een lelijke schouderblessure bespaard gebleven, waardoor hij zondag had kunnen beginnen aan de ontknoping van de Nederlandse competitie? Bewijzen kon teamarts Joep Brenninkmeijer het uiteraard niet, maar: ,,Na vier dagen tophockey is de coördinatie minder, zoveel is zeker.''

Ten koste van het oerdegelijke Reading (1-0) uit Engeland won gastheer Amsterdam gisteren voor het eerst in zijn bestaan de felbegeerde trofee, die tot dusver ontbrak in de prijzenkast van Nederlands oudste hockeyclub: de Europa Cup I. Maar de jubel over het opvallend gedisciplineerde optreden van de dit seizoen lange tijd sukkelende landskampioen werd overschaduwd door het wegvallen van twee steunpilaren. ,,Al hebben we dit toernooi bewezen met tegenslag om te kunnen gaan'', sprak aanvoerder Jesse Mahieu zichzelf naderhand moed in met het oog op de aanstaande confrontatie met Bloemendaal in de halve finales (best-of-three) van de play-offs.

Nog voordat vrijdag één bal geslagen was, moest Amsterdam al afscheid nemen van topschutter David Mathews, nadat de 27-jarige Engelsman zich bij het verlaten van de spelersbus had verstapt. Gevolg: een acute hernia en een tot tranen geroerde Mathews, die vrijdagavond onmiddellijk onder het mes moest en zodoende na drie seizoenen een roemloze aftocht beleefde bij de club uit het Wagener-stadion. Gezelschap krijgt hij zondag langs de zijlijn van Hoyng, de freelance-fotograaf wiens linkerschouder het dit seizoen al twee keer eerder begaf.

Brenninkmeijer loopt al wat jaartjes mee, en de oud-coach en spindoctor van Amsterdam weet het zeker: ,,Deze toernooiopzet, met vier wedstrijden in vier dagen en het zwaartepunt op de laatste twee dagen, is dringend toe aan vervanging. Je ziet het elk jaar opnieuw: op de slotdag is het beste eraf, zijn spelers moe en dus blessuregevoelig, en laat het vertoonde spel te wensen over. Ik roep het al jaren: één dag rust inbouwen en je bent van een hoop gelazer af.''

Amsterdam had zondag al een berg verplaatst door de sluipmoordenaars van Club an der Alster in de slotseconden van het onderlinge groepsduel met 5-4 te verslaan. Zo ontgoocheld over het mislopen van de finale bleken de Duitsers dat het gezelschap van coach Joachim Mann zich 's avonds een stuk in de kraag zoop, en gisteren in de troostfinale (dus) met 6-2 over de knie ging bij Atlétic Terrassa.

Brenninkmeijer moet vrezen dat zijn spelers de komende jaren eerder meer dan minder belast zullen worden. In zijn rol als technisch adviseur van Amsterdam liet Maurits Hendriks, oud-assistent van Brenninkmeijer, vorige week een proefballonnetje op dat zijn uitwerking niet miste: daags erop stonden nagenoeg alle media stil bij het door de Spaanse bondscoach gepropageerde plan om te werken aan ,,een volwassen Europese clubcompetitie''.

Niet langer een toernooitje afwerken in vier dagen, nee, Hendriks denkt aan een van andere sporten afgekeken opzet, met twee uitgebreide voorronden en tot besluit een finaleweekeinde (Final Four). ,,Gelet op de budgetten van de grote clubs in Nederland, Duitsland, Spanje en Engeland, én op de belangen van hun sponsors zijn we toe aan een volgende stap. Laten we eerlijk zijn: deze opzet deugt niet. Te grote uitslagen in de eerste twee speelronden, al moet je die wél spelen, en het feest begint pas op zondag. Dat systeem is ruim twintig jaar geleden bedacht, maar inmiddels ingehaald door de tijd.''

Maar hoe realistisch zijn de plannen voor de opzet van een `EuroLeague'? In een tak van sport waar de top al jaren angstvallig smal is, de publieke belangstelling te wensen overlaat en toch al sprake is van een overvolle (inter)nationale kalender? Hendriks kent die bedenkingen, maar: ,,Dat van die kalender is een kwestie van een strakke planning. En verder geldt: wie goed genoeg is, doet mee. Wie buiten de boot valt, wordt gedwongen zichzelf te verbeteren. Zo werkt sport. Aan de sponsors zal het niet liggen, heb ik uit de wandelgangen begrepen.''

Directeur Johan Wakkie van de Nederlandse hockeybond (KNHB) staat ,,niet per definitie afwijzend'' tegenover het voorstel, maar: ,,Als Maurits verstandig is, dan toetst hij voortaan even het draagvlak voor een dergelijk plan. Ik juich het toe dat mensen verder kijken dan hun neus lang is. Maar maak dan wel eerst even een rondje langs de verschillende partijen. Nu komt zo'n idee uit de lucht vallen.''

Vooral het door Hendriks geopperde voornemen om de Nederlandse hoofdklasse desnoods terug te brengen (van twaalf naar tien teams) omwille van een Europese topcompetitie, stuit de bond tegen de borst. ,,Daar piekeren wij niet over'', benadrukt Wakkie. ,,Wij staan open voor nieuwe ideeën, en ik denk dat de sport zo langzamerhand ook wel toe is aan een nieuwe opzet van de Europa-Cuptoernooien, maar niet tegen elke prijs. We hebben ook te maken met de belangen van minder grote hockeylanden. Laat Spanje eerst maar eens het eigen ledenaantal boven de zevenduizend tillen.''

Ook Brenninkmeijer plaatst kanttekeningen. ,,Maurits zit boordevol goede ideeën, maar ditmaal draaft hij een beetje door. Hoewel hier en daar een centje wordt verdiend, blijft hockey in de kern toch nog altijd een amateursport. De een werkt, de ander studeert. Het is nu al lastig om drie keer in de week met een volledige groep te trainen, laat staan dat we straks geregeld op het vliegtuig moeten stappen.''

Lijdt hockey aan zelfoverschatting? Nu leden en sponsors (blijven) toestromen, wint Nederlands snelst groeiende teamsport met de week aan zelfvertrouwen, zo lijkt het. En kijken nog maar weinigen vreemd op dat de KNHB voorstelt het toernooi om de Champions Trophy in de (overdekte) Amsterdam Arena te spelen. Of dat hoofdsponsor Rabobank deze week het startsein geeft voor een tv-commercial die, aldus het ronkende persbericht, `met een knipoog naar de vermeende ballerigheid van de hockeywereld' de kijker hoopt te attenderen op de komende play-offs. Waar Timme Hoyng zal ontbreken.