Wat doet Europees staal?

De aandelenkoersen van Europa's grootste staalbedrijven zijn sinds begin maart met meer dan 20 procent gedaald als gevolg van de angst dat de mondiale staalprijzen hun hoogtepunt voorbij zouden kunnen zijn en dat de Europese voorraden toenemen. De jongste serie resultaten van het Duitse conglomeraat ThyssenKrupp zullen er weinig toe bijdragen dat deze angst wordt weggenomen.

Weliswaar zijn sommige problemen van ThyssenKrupp bedrijfsgebonden: het is een conglomeraat, en de zwakke prestaties van zijn automobiel- en liftdivisies hebben de resultaten van dit kwartaal geen goed gedaan. Bovendien kampt niet iedere Europese staalproducent met problemen. Het Franse Arcelor en het Duitse Salzgitter meldden deze maand goede kwartaalcijfers.

Maar toch. De ijzerertsprijzen stijgen nog steeds, terwijl de staalprijzen op het punt lijken te staan te gaan dalen onder invloed van drie factoren. In de eerste plaats bevinden de Europese voorraden zich op een recordniveau en nemen de goedkope importen naar Europa toe. In de tweede plaats zijn de voorraden in de Verenigde Staten ook hoog, en heeft US Steel zijn verwachtingen voor de binnenlandse afzet voor de tweede keer binnen drie weken naar beneden bijgesteld. Erger nog: de gegevens over maart wijzen op een verslapping van de vraag in China. Posco, de grootste staalproducent van Korea, heeft gewaarschuwd voor zwakkere Aziatische markten. ThyssenKrupp wil de staalproductie met 10 procent inkrimpen en Arcelor met 4,5 procent - een indicatie hoe zwaar de omstandigheden in de Europese staalsector aan het worden zijn. Dit kan een scherpe daling van de marges voorkomen als de staalprijzen inderdaad gaan kelderen. Maar als de Aziatische vraag niet snel weer aantrekt, staat alle Europese staalproducenten een moeilijke zomer te wachten.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar:

zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.