Judith Holzer 2

Schokkend, onrechtvaardig, we schieten tekort in de zorg voor een machteloze medemens in nood. We maken zó menselijke wrakken, die alle geloof in elke medemens voorgoed zullen kwijtraken. Kennen we dan geen naastenliefde meer? Dit uitzetten van mensen, die hier eindelijk een beetje vrede hebben leren ondervinden, máákt van hen zieken en invaliden. Daar kunnen ze ook in het `thuisland' niet mee omgaan. En wanneer ze dat daar wél zouden kunnen, zadelen we hen daar op met sociale en medische kosten, die het gevolg zijn van onze geestelijke mishandeling of bijna terreur. In Nederland trachten we medische en sociale kosten juist te bestrijden en willen we die dan exporteren naar arme landen? De naar het thuisland terugkerende mensen zullen vaak de outcasts in die gemeenschap worden.