Discipelen der gastronomie

Aan de voet van de IJsselmeerdijk gaat Joep Habets ter kerke

Het is geen toeval dat in het Pinksterweekend het barbecueseizoen van start gaat. Vurige tongen roosteren gemarineerde kippendijtjes, varkenssateetjes en hamburgers. De herinneringen van het Eteneetteam aan het fenomeen barbecuerestaurant zijn zwart geblakerd en in rook gehuld. Met Pinksteren gaan wij liever ter kerke.

Bij Andijk, in de kop van Noord Holland, aan de voet van de IJsselmeerdijk waarop de schapen grazen ligt de gerestaureerde Buurtjeskerk. De kerkgang van vrome polderboeren heeft het monumentje niet in stand kunnen houden, het restaurantbezoek van de discipelen der gastronomie brengt redding. De klandizie zal zeker ook komen uit de jachthaven aan de andere zijde van de dijk.

Het voormalige Hervormde Kerkgebouw is, na een intermezzo als timmerfabriek, overtuigend verbouwd tot een ruimbemeten restaurant. De inrichting is eigentijds tijdloos. Het paapse paars van de stoelen knalt eruit tussen de voor het overige ingetogen kleuren.

De Franse keuken voert de boventoon op de menukaart, met royale Italiaanse invloeden en een enkel oosters accentje. Alsof er geen reformatie is geweest begin ik met Sint-Jakobsschelpen op groene sla, verrijkt met Serranoham, gekonfijte kerstomaatjes en tijmmayonaise. De schelpen zijn volgens de regelen der kunst bereid, goudbruin gebakken, van binnen net nog rauw en iets zoetig van smaak, ten teken dat ze vers zijn en niet uit de diepvries komen. Het zoete, zachte van de schelpen vindt zijn tegenhanger in het zoute, krokante van de uitgebakken Serranoham.

Even passend, want het pastorale met het lokale in zich verenigend, is de Andijker schapenkaas die bij het andere voorgerecht in megaflinters de bekroning vormt van dun gesneden runderlende met mierikswortelcrème en waterkers. Het vlees in deze Noord Hollandse variant op de carpaccio is sappig en fraai rosé gebraden.

Meijer's voert een aantal aantrekkelijke wijnen, waaronder veel prijswinnaars. Bij de schelpen komt een alles behalve simpele Viognier uit Uzès in het hart van de Rhône, bij de runderlende een rode rosé uit Sicilië, die even stoer smaakt als hij eruit ziet.

Op tafel komt daarna een uitgesproken zoete Pinot Gris van Joseph Cattin. Het zou een dessertwijn kunnen zijn, toch blijkt hij wonderwel te passen bij de snoekbaars met gekonfijte zuurkool. De Kop van Noord Holland is niet voor niets de koolschuur van Europa. De forse visfilet ligt binnen een ringdijk van aardappelmousseline en paddestoelen op een spiegel van saus, als ware het een ondergelopen polder. De combinatie van smaken is klassiek. En terecht naar opnieuw blijkt.

Van een elegante weelderigheid is de Saint-Emilion, die geheid gaat passen bij de ossenhaas met gestoofde ossenstaart, gebakken aardappeltjes en uitmuntende friet van knolselderij in een tuitzakje. Er komt ook nog een bakje met in de oven gegaarde aardappelpartjes op tafel. Als er al een punt van kritiek op dit perfect bereide gerecht moet zijn dan is dat het garnituur veel verwante smaken kent waar een contrasterend accent meer raffinement zou geven. Dat heeft het nagerecht, praliné semi freddo met een gepocheerde bloedsinaasappel, in al zijn eenvoud zonder twijfel wel.

Meijer's kookkunst is niet hemelbestormend, maar beheerst eigentijds en vakkundig verzorgd. Fratsen en frutsels ontbreken. Alleen op het eind van de avond komt toch nog even modieus cliché uit de trendy keuken, de lolly. Bij de koffie krijgen we truffel op een stokje.

De rekening bedraagt 125 euro voor twee personen. Dat is een alleszins redelijk bedrag gezien de kwaliteit van de ambiance, het eten en de wijnen. Al is het meer dan een knoop in de collectezak.

Meijer's, Buurtje 4 Andijk,

0228 591667,

www.restaurant-meijers.nl