De telefoniste? Die zit in Pakistan (Gerectificeerd)

In de chique lobby van het kantoor beantwoordt Saaidi Musa de telefoon, bestelt broodjes en doet de deur open voor de bezorger van Federal Express. Allemaal vanuit Pakistan.

Als receptioniste voor de Resource Group begroet Musa werknemers en bezoekers vanaf een plat televisiescherm dat aan de muur hangt in de lobby. Dat Pakistan duizenden kilometers verderop en negen uur achter in tijd ligt is geen probleem. Haar bazen in de Verenigde Staten verlaten zich op haar om de orde te handhaven in de hectiek van telefoontjes en vergaderingen.

De Resource Group, een bedrijf dat callcenters exploiteert, speelt in op een groeiende trend: steeds meer bedrijven laten werk doen door arbeidskrachten in lagelonenlanden als India en de Filippijnen.

Bedrijven als Resource proberen nu dit succes te kopiëren naar Pakistan. Het idee wordt door sommigen sceptisch ontvangen. De televisiebeelden van militanten die demonstreren in de straten en geruchten dat Osama Bin Laden zich in het land zou bevinden, schrikken af. ,,Pakistan? Ben je gek geworden!'', zegt Zia Chrishti, de oprichter van Resources, als hem wordt gevraagd hoe sommige mensen reageren.

De Resource Group heeft een jaarlijkse omzet van 170 miljoen dollar en telt wereldwijd 4.000 werknemers. Het zorgt niet alleen voor de receptioniste per satelliet, maar ook voor salarisverwerking en telefonische verkoop. De geëmigreerde Pakistani die het bedrijf hebben opgericht, hopen hun moederland mee te laten profiteren van de trek naar Azië. Momenteel loopt het land achter: terwijl India vorig jaar rond de 12,8 miljard dollar verdiende aan deze dienstverlening, moest Pakistan het doen met 150 miljoen dollar.

Rectificatie

In het artikel De telefoniste? Die zit in Pakistan (14 mei, pagina 25) staat dat Pakistan negen uur in tijd achterligt bij de Amerikaanse stad Washington. In Pakistan is het echter negen uur later.