Vet van de Chinees beroert buurt

Na jaren van vreedzaam samenleven heeft de buurt het gehad met de `Dragon Garden'. De eigenaar gaat in de aanval en klaagt de woningcorporatie aan.

Het is al die jaren goed gegaan. Sinds het moment dat Wan Loi Man in 1981 het pand en de grond in het Zuid-Hollandse Monster kocht, was de verhouding met de buurt goed. Man opende er zijn Chinees-Indische restaurant `Dragon Garden' en sprak met de achterburen af een stukje grond van 4 bij 4,5 meter te mogen gebruiken voor de opslag van afval. Man bouwde een schutting om de achterplaats heen.

Er gingen 23 jaren ongestoord voorbij, stelt Mans advocaat, Patty Yuen in een kort geding voor de Haagse rechtbank. Tot 19 september vorig jaar. Toen begonnen de huurders aan de achterkant van het restaurant zich te roeren.

Zij eisten bij de gemeente dat Man zijn containers zou weghalen. Nog voordat de gemeente hierop kon reageren, gooiden de huurders de vuilniscontainers om, wrikten de tegels los en gooiden die op de weg en verplaatsten de schutting terug in de richting van het restaurant. Yuen: ,,Een enorme ravage.''

Man besloot zijn pijlen niet op de huurders aan de achterkant van zijn restaurant te richten, maar op de eigenaar van de achterplaats: Stichting Westambacht, de lokale woningcorporatie. Man stelt nu in kort geding voor de Haagse rechtbank dat de grond eigenlijk van hem is en dat de woningcorporatie, laat staan de huurders, er niets meer over te zeggen hebben.

Omdat Man het stuk meer dan de twintig jaar die voor verjaring staat mocht gebruiken is het nu van hem geworden, stelt hij. Maar zo snel gaf advocate T. de Nijs zich namens de corporatie niet gewonnen. ,,Man bezat de grond niet, gebruikte slechts.'' Als hij zich nou als éxclusieve bezitter had gedragen, dan was het wat anders geweest. ,,Maar ook anderen konden hier hun vuilniszakken en andere rommel neerzetten.''

Bovendien: ,,Als iemand elke dag zijn auto op hetzelfde plekje parkeert, wil niet zeggen dat die automobilist eigenaar wordt van die parkeerplaats.''

Man houdt zich stil tijdens het kort geding. Hij zit naast zijn advocaat, de armen over elkaar heen geslagen. Waar het precies is misgegaan tussen de huurders en Man, blijft onduidelijk. De rechter vraagt er ook niet naar. ,,Er zijn nogal wat problemen tussen de huurders en de heer Man'', vat De Nijs samen.

Man zegt bijvoorbeeld dat hij de binnenplaats alleen gebruikte voor opslag van vet en keukenafval, maar dat ligt volgens de woningcorporatie anders: ,,Er ligt ook altijd willekeurige rommel. Een winkelwagentje, houtafval.'' De huurders wilden de vervuiling niet meer en constateerden schade aan hun muren door de containers met het afval uit het restaurant. ,,En de vaten vet zorgden voor viezigheid.''

Juist het vervoer van dat afval is op het moment Mans grootste probleem. Het stukje grond aan de achterzijde van het restaurant sluit aan op een pad. Zo kan Man zijn afval afvoeren. Maar nu de schutting door de bewoners is verplaatst moet hij al zijn vuilniszakken door het restaurant heen dragen. ,,Zíjn bedrijfsvoering is zíjn probleem'', fluistert een werknemer van de woningcorporatie de advocate in.

Man ziet dat anders. ,,Dit is gezien de brandveiligheid geen gewenste situatie'', stelt Yuen. ,,Gevaarlijk zelfs.'' De woningcorporatie wil er niet van horen. Man heeft aan de voorkant van het restaurant ook ruimte voor opslag, dat moet het daar maar staan. Of hij zou zijn afval vaker kunnen laten afvoeren?

Man eist nu dat de schuttingen binnen 24 uur weer in de oude staat worden herstelt en hij de binnenplaats dus weer kan gebruiken, net zoals hij al die jaren heeft gedaan, op straffe van een dwangsom van 10.000 euro. Maar de rechter beslist anders. Zo stelt Man dat hij nu eigenaar is van de binnenplaats omdat hij het meer dan twintig jaar gebruikt heeft, maar ,,dit betoog faalt''. Man kreeg immers toestemming van de huurders aan de achterkant van zijn restaurant, maar niet van de eigenaar van het stuk grond: de woningcorporatie. En ook van het achterpad kan Man niet claimen persoonlijk eigenaar te zijn, omdat niet hij maar juist zijn leveranciers er gebruik van maakten.

Dat pad gebruiken als toegangsweg voor leveranciers mag Man niet, stelt de rechter, net zoals de opslag daar van containers en olievaten. Dat Man niet anders kan, is niet relevant voor de woningcorporatie, stelt ook de rechter.

Binnen een week moet Man de containers en olievaten nu van het pad verwijderen. Als Man het niet doet, mag woningcorporatie Westambacht het doen, op kosten van Man. En als hij niet meewerkt mag het zelfs ,,met behulp van de sterke arm''.

In Het Geding komen juridische geschillen in het bedrijfsleven aan bod.

Reacties: hetgeding@nrc.nl