Kraantje

In Almere wordt vaak beter Amsterdams gesproken dan in Amsterdam. Dat komt doordat veel Amsterdammers hun volkswijk hebben verruild voor een doorzonwoning te midden van veel sappig groen. Het enige dat ze trouw zijn gebleven, dat is hun moeder op driehoog in de Pijp én hun nasale accent en licht smalende toon.

Ik merkte dat weer eens toen twee mannen van een jaar of veertig in een cafetaria bij het station aan een tafeltje plaatsnamen. De een begroef zijn neus in een patatje oorlog, de ander duwde de stukken van een te heet broodje kroket van de ene naar de andere wang. Het bleken monteurs te zijn, op weg naar een volgende klus.

,,Zondag vrij'', zei de kleinste van de twee, die van het patatje oorlog.

,,Ik moet de fukking vrijdag nog werken'', zei de ander.

,,Wie is er ziek dan?''

,,Blak.''

,,Blak met z'n vingers?''

Patatje Oorlog knikte. Hij ontplopte een blikje bier en gaf Broodje Kroket ook een blikje.

,,Ga je.''

,,Ga je.''

,,Hoe is het met Krissie?'' vroeg Broodje Kroket. ,,Is ze al uitgerekend?''

,,Ik moet er tegenwoordig bij gaan zitten als ik nog wat wil.''

,,Hoezo? Je ken toch achterom?''

,,Dan hangt die buik op het dekbed. Daar ga je ook niet echt van steigeren.''

Ze grinnikten. ,,Affijn, nog drie weken'', zei Patatje Oorlog.

Nog even die bevalling, en hij had zijn ouwe leventje weer terug. Maar Broodje Kroket zag donkere wolken naar het huwelijksgeluk van zijn collega zeilen. ,,Jij moet gewoon bij jezelf wat laten doen'', zei hij, ,,dan zijn jullie overal vanaf.''

Patatje Oorlog haalde afwerend zijn schouders op. ,,Liever niet. Die van mijn zwager sloeg pimpelpaars uit. Hij heeft dagenlang enórm voorzichtig gelopen. Ze moeten tóch snijen in je handel.''

,,Het is net een kraantje dat ze afsluiten'', zei Broodje Kroket, die kennelijk uit eigen ervaring sprak, ,,je staat weer snel op straat. Het geeft even een rotgevoel in je buik, alsof ze er een schaar in hebben gezet. Het ergste was de jodium die ze er overheen smeet. Hij stond helemaal in de fik! Maar ze had me wél mooi geschoren.''

Het klonk allemaal niet erg geruststellend voor Patatje Oorlog. Hij trok een gezicht alsof hij het mes al voelde naderen. Ik merkte dat ik zelf ook mijn benen tegen elkaar begon te knijpen. Er zou ongetwijfeld plaatselijk verdoofd worden, maar zou ik het wel willen zien?

,,Je ken het altijd laten herstellen'', zei Broodje Kroket. ,,Ze zetten er zó weer een stukkie tussen. Het zijn net fietsenmakers.''

,,Ik wacht er nog effe mee'', zei Patatje Oorlog.

,,Jouw zaak. Maar pillen is ook niks. Pillen is slecht. En condooms is ook niks.''

Patatje Oorlog veegde zijn vingers aan zijn zakdoek af. Voor hem had het onderwerp zijn bekoring volledig verloren. ,,De vroege dienst vervalt en de dagdienst verschuift'', zei hij. ,,Belachelijk.''