Cannes eert oeuvre Deneuve

Actrice Catherine Deneuve kreeg gisteren voor het eerst een prijs op het filmfestival van Cannes. Ze gaf daarna een masterclass acteren. ,,Je moet een beetje bang blijven voor de woorden.''

De eerste Gouden Palm in Cannes is al uitgereikt. Catherine Deneuve kreeg gisteren een erepalmpje voor haar hele oeuvre.

Festivaldirecteur Gilles Jacob prees haar schoonheid, en voegde er bijna haastig aan toe dat Deneuve ook een heel goede actrice is. Deneuve gaf vervolgens een masterclass acteren – een programmaonderdeel dat vorig jaar voor het eerste werd gegeven werd door Michel Piccoli.

Maar Deneuve wilde eigenlijk geen les geven. Volgens de actrice, die gewerkt heeft met grootheden als Jacques Demy, Luis Buñuel en FranÇois Truffaut, had ze jonge actrices geen enkele tip te geven. ,,Iedereen heeft een andere persoonlijkheid en andere ervaringen'', zei de actrice die in Cannes nog nooit eerder bekroond was, en het palmpje wat lacherig in ontvangst nam. Het enige dat in de buurt van een advies kwam was de opmerking dat ze haar teksten nooit perfect leert, zodat ze die niet kan afratelen. ,,Je moet een beetje bang blijven voor de woorden.''

Deneuve vertoonde enkele fragmenten uit de films van geliefde actrices, onder wie Marilyn Monroe en Carole Lombard. Het waren alle Amerikaanse films. Ondanks enkele uitstapjes naar Amerika is Deneuve vooral in Frankrijk blijven werken. Ook dat was toeval. Als haar eerst Amerikaanse films grotere successen waren geweest, had ze betere scripts aangeboden gekregen en was ze er misschien blijven werken.

Hoewel het werken in een andere taal haar niet echt beviel. ,,Het is heel moeilijk om in een andere taal het juiste ritme te vinden. Als ik auteurs uit een andere taal Frans hoor spreken, klinkt het ook bijna nooit goed.''

Ook binnen een en dezelfde taal kan dat problemen geven. Woody Allen maakte zijn nieuwe film, Match Point, in Londen, en situeerde de film daar ook. De meeste rollen worden gespeeld door Britse en Ierse acteurs, onder wie Jonathan Rhys Meyers en Emily Morton. ,,Voor een Amerikaans oor klinkt een Britse stem altijd geweldig'', zei Allen gisteren op een persconferentie nadat zijn film, zoals gewoonlijk buiten competitie, was vertoond. Voor een Nederlands oor ook, maar veel Engelsen vonden dat Allens Engels vreemd klonk.

Match Point is een film die ook lang geen toon te pakken lijkt te krijgen: de acteurs lijken Allens teksten in ieder geval minder op de lach uit te spreken dan de Amerikanen doorgaans doen. Het geeft een raar soort zwaarte aan het verhaal, dat door Allen vergeleken werd met een negentiende-eeuwse Russische roman, ,,al kun je in een film nooit zo diep gaan als in een boek'', een opmerking die hem op dit festival vast niet in dank zal worden afgenomen.

De krant Libération vergeleek de film met een aflevering van de Bouquetreeks, misschien ook omdat er voor een Allen-film nogal wat seksscènes in voorkomen. Jonathan Rhys-Meyers speelt een tennisprof uit een arm milieu die zich opwerkt in de Britse upper class, maar zijn lust voor de Amerikaanse vriendin van zijn nieuwe zwager (een schitterend wulpse Scarlett Johansson) niet kan onderdrukken. Het verhaal begint met een tennisbal die tijdens een wedstrijd in de lucht blijft hangen. Aan welke kant van het net zal hij neerkomen? Ook de film lijkt lang twee kanten op te kunnen gaan, hij aarzelt spannend tussen een te riskant en een weldadig ouderwets verhaal over geluk en toeval, misdaad en straf.

Allen situeerde zijn film niet in Londen omdat dit voor zijn verhaal nodig was, maar omdat het voor hem steeds moeilijker wordt zijn films in Amerika gefinancierd te krijgen. ,,De studio's gedragen zich steeds minder als bank. Ze willen het script lezen en invloed op de casting. Ik wil gewoon het geld in een bruine, papieren zak krijgen en er een paar maanden later een film voor teruggeven.''

In Londen kon dat nog, dus zal Allen daar waarschijnlijk ook zijn volgende film opnemen.