Banca di Ruti?

Nu ABN Amro's rivaal Banca Populare di Lodi zo goed als zeker verplicht is een bod in contanten uit te brengen op heel Banca Antonveneta moet het de Italiaanse financiële gemeenschap toch een beetje heet onder de voeten worden. Het kleine Lodi kan een bod in contanten op Antonveneta helemaal niet betalen, en zal additionele financiering moeten zien te versieren. Voor de tegen de 60 procent van de aandelen Antonveneta die Lodi en haar medestanders nog niet hebben, is zo'n vier miljard euro nodig.

Of dat lukt? Misschien wel, maar het is vooral de vraag hoe. Op de financiële markten zijn ze er niet helemaal gerust op. De aandelenkoers van Lodi daalde vanaf het begin van de overnamestrijd van 8,80 euro al tot 8,10 euro vanmorgen. Het bankje zal wellicht extra aandelen moeten uitgaven om zijn investeringen in Antonveneta te financieren, en dus dreigt verwatering. Dat is geenszins het hele probleem. Converteerbare obligaties zijn ook een optie. En daar houden de houders van bestaande Lodi-schulden weer niet zo van.

ABN Amro, dat in maart met zijn bod op Antonveneta de biedingsstrijd begon, kan uit het inlijven van die bank synergievoordelen halen. Maar of Lodi dat ook kan? Zo'n reputatie had het bankje al niet, en het inkopen van de aandelen in Antonveneta tot dusverre is danig ten koste gegaan van de vermogensverhoudingen. Zo zeer, dat er ook in Italië wenkbrauwen worden opgetrokken nadat de toezichthouder Banca d'Italia dat überhaupt al toestond.

Dat is vooral goed te zien aan de handel in Lodi-schulden. Gisteren werd bekend dat financiële derivaten (zogenoemde credit default swaps) die houders van Lodi-obligaties beschermen tegen een faillissement van Lodi, fors duurder zijn geworden. Deze `verzekeringspremies' tegen een Lodi-bankroet zijn al het drievoudige van vóór de biedingsstrijd.

Het renteverschil tussen Lodi-obligaties en vergelijkbare bankobligaties is intussen volgens informatie van Reuters bijna verdubbeld tot ruim 1,7 procentpunt. Daarmee hebben Lodi-leningen eigenlijk al bijna het domein van non-investment grade leningen betreden: junk, in goed Nederlands.

Het kan allemaal nog goed komen, wellicht als Lodi zich uitlevert aan grote binnen- of (o, ironie) buitenlandse banken. Vooralsnog begint de Italiaanse verdedigingslinie tegen ABN Amro's overnamepoging van Antonveneta veel weg te krijgen van de tactiek van de verschroeide aarde. Liever alles tegen de grond dan dat de buitenlandse vijand één stukje in handen krijgt. Wie weet wordt het binnenkort nog drukker op de Italiaanse bankenmarkt. En dan vooral bij de geldautomaten van Lodi.