The Shadows verrassen nog

Twee en een half miljoen AOW'ers telt Nederland nu, voor het oldies-entertainment is er een gezonde groeimarkt. Vooral Duitsland is een gretige afnemer van bejaarde beatgroepen die – ook zonder de originele bezetting – dankzij een kundig geprogrammeerde synthesizer hun sixtiesgeluid nog aardig weten te benaderen. Het was dan ook een veeg teken dat bij The Shadows een fors aantal meters toetsenbord stond opgesteld. Zouden The Shadows, die immers hun grootste triomfen vierden nog vóór The Beatles voor altijd de popmuziek zouden veranderen, überhaupt nog zonder rollator een concert kunnen afwerken?

Het bleek allemaal reuze mee te vallen. Eerste gitarist Hank B. Marvin en slaggitarist Bruce Welch, samen de kern van de groep die was samengesteld voor deze afscheidstournee (`de derde al', grapte Welch), klonken alleen in het begin nog wat stram. En ritmisch was het niet altijd even zuiver. Maar eigenlijk kwam dat menselijke trekje het opgepoetste geluid van The Shadows ten goede. Tot vervelens toe is hun muziek vergeleken met die van tijdgenoten als The Ventures, en als inferieur beoordeeld. Maar waar de Ventures voortgestuwd leken door een mengsel van speed en goedkope wijn, stonden The Shadows op een dieet van sterke thee en lauw bier: rock-'n'-roll zonder seks en zonder drugs.

The Shadows waren meer dan de begeleiders van de eerste Britse rockster Cliff Richard (er gingen zowaar gilletjes door de zaal toen Marvin zijn naam noemde). Ze schreven ook een aantal van diens hits, wat geïllustreerd werd met uitvoeringen van The Day I Met Marie en Summer Holiday. En ook met Bachelor Boy, een tienerlied waarin de nu 64-jarige Welch zong dat hij hoopte ooit een meisje te ontmoeten. Maar het leukste waren de verrassend grote hoeveelheid sterke instrumentale nummers die gisteravond aan de vergetelheid ontrukt werden. Peace Pipe, Kon-Tiki, Geronimo, 36-24-36. Zo werden twee uur moeiteloos gevuld. De synthesizer werd gelukkig alleen gebruikt om de van de platen bekende orkestpartijen te imiteren – in Guitar Tango en Atlantis bijvoorbeeld. Een feest van herkenning, kortom.

The Shadows. 10/5 Heineken Music Hall, Amsterdam. Herh.: 12/5 (uitverkocht)