Kommil Foo

Eén man aan de piano en de ander op een stoeltje, op een hellend podium, met een stoïcijns getorste grote trom en het duurt maar en het duurt maar voordat hij daar een mep op kan geven. Zo begint Spaak, het nieuwe programma van het duo Kommil Foo, alias de broers Mich en Raf Walschaerts die al ruim tien jaar komisch totaaltheater maken naar Vlaams-absurdistisch model.

De spektakelslapstick uit hun eerdere voorstellingen is ditmaal verruild voor de precisie van kleine gebaren met minstens evenveel effect. Mich Walschaerts hoeft alleen maar twee paar schoenen op het podium te verplaatsen om te laten zien hoe een buitenechtelijke flirt in een café verloopt. Voor een sprookjesachtige sketch, waarin een prinses moet kiezen tussen de man van haar leven en de man van haar dromen, is het al ruim voldoende dat ze de dialoogteksten playbacken bij elkanders stemgeluid. En een knakkende duimstok kan buitengewoon beeldend een verhaal over een geheime verhouding vertellen. Maar elke beschrijving schiet te kort. Verder zingt en speelt Kommil Foo lekker achteroverleunende liedjes in blues-schemaatjes, waarin vaak net iets anders gebeurt dan we van liedteksten gewend zijn.

En zelden ging een voorstelling zo wondermooi en zo letterlijk als een nachtkaars uit.

18 mei Alkmaar De Vest, 19 mei Agnietenhof Tiel. Inl 015-2159415, www.kommilfoo.be