Treurige aanslag op pres. Nixon

Begin 1974 wilde Samuel Byck een passagiersvliegtuig kapen en laten neerstorten op het Witte Huis. Doel: het doden van president Richard Nixon, volgens Byck een leugenaar die het land belazerde. Zes maanden later werd Nixon inderdaad ontmaskerd als bedrieger door het Watergate-schandaal.

Het is duidelijk: The Assassination of Richard Nixon heeft als uitgangspunt een historisch incident dat wel erg lijkt op de mislukte aanslag op het Witte Huis in 2001. Debuterend regisseur Mueller gaat de parallellen ver uit de weg. De mislukte terroristische daad van Byck (die hier Bicke heet) is in de film nauwelijks politiek of religieus gemotiveerd, maar ingegeven door treurige persoonlijke omstandigheden. Zijn vrouw heeft hem verlaten, zijn baan als verkoper van kantoormeubelen staat hem tegen – ook hier moet worden gelogen over kwaliteit of prijs – en de eigen zaak die hij wil beginnen, wordt tegengewerkt door een onwillige geldverstrekker.

Bicke is een gefrustreerd, gekweld iemand die zijn geloof in de Amerikaanse Droom langzaam verliest. Een verknipte rol, geknipt voor Sean Penn, de acteur die zich lijkt te specialiseren in getormenteerde veertigers, getuige Mystic River en 21 Grams. Regisseur en coscenarist Niels Mueller volgt Penn met de camera op de schouder. The Assassination of Richard Nixon speelt zich niet alleen af begin jaren zeventig maar doet ook heel erg terugverlangen naar films uit die tijd, zoals The Parallax View en 3 Days of the Condor, die op gedurfde wijze politieke kwesties aansneden. Dat lukt Mueller niet. Zijn film mist spanning en politieke lading En dat is gezien de potentie van het uitgangspunt jammer.

The Assassination of Richard Nixon. Regie: Niels Mueller. Met: Sean Penn, Naomi Watts, Don Cheadle, Jack Thompson. In: 12 bioscopen.