Nederlandse mentaliteit tijdens WO II

Het schijnt mode te zijn te verkondigen dat Nederlanders er in WO II een bedenkelijke mentaliteit op na hebben gehouden. Zo ook weer in de column van Anil Ramdas (NRC Handelsblad, 9 mei).

Ik zou die mensen die dat doen, willen aanraden om milder te zijn in hun oordeel. Zij dienen te bedenken dat tal van mensen hun medemensen geholpen hebben met gevaar voor hun leven en dat van hun gezin en vrienden. In de groep vervolgden trachtten sommigen samen te werken met de bezetter, om maar zo lang mogelijk buiten schot te blijven. Zijn dat ook collaborateurs? Ten slotte, in de bijbel wordt gewag gemaakt van een profeet die de ondergang van een zondige stad aangekondigd heeft en aan God vraagt of hij bereid is rekening te houden met veertig rechtvaardigen in die stad. Gods antwoord is ja en dan begint de profeet te onderhandelen, hij gaat verder en biedt daarop dertig en hij gaat nog verder tot God geen antwoord meer geeft. Zouden wij ook onze rechtvaardigen in de weegschaal van ons oordeel kunnen werpen?