Kennis als mom

Een actrice doet net of ze hoofdpijn heeft. Een basketballer scoort tegelijkertijd wel en niet. Een vrolijke wetenschapper met een kek baardje meldt dat we vooral weten dat we niets weten. Speelfilm, tekenfilm en documentaire komen samen in What the Bleep Do We Know, een film die eigenlijk `What the Fuck Do We Know' zou heten, ware het niet dat dit woord in Amerika en Engeland in de media taboe is. De film heet in Amerika What the #$*! Do We Know. `Bleep' is het piepje dat je daar op de tv hoort als het scheldwoord wordt weggedraaid.

What the Bleep is net zo onuitstaanbaar optimistisch en zogenaamd ruimdenkend als de titel. De film lijkt in het begin een poging om de quantummechanica aan gewone stervelingen uit te leggen. En omdat er in de quantumwereld nu eenmaal rare dingen gebeuren, heeft de film ook rare middelen nodig om dat over te brengen. Maar gaandeweg blijkt dat de quantummechanica hier geen doel is maar een middel. Via deze tamelijk nieuwe wetenschappelijke ontdekking worden eeuwenoude spirituele praatjes aan de man gebracht. Het kaf wordt in dit wanproduct bepaald niet van het koren gescheiden. Als we er maar positief van gaan denken.

Wetenschappers zijn bepaald niet de enige talking heads die in What the Bleep aan het woord komen, er komen ook allerlei mystici aan het woord, onder wie een man die 35.000 jaar geleden in Atlantis leefde en nu via een Amerikaanse vrouw tot ons spreekt. Wie de talking heads uit de film zijn, wordt pas op de aftiteling vermeldt. Vermoedelijk hebben de makers voor deze aanpak gekozen omdat ze er niet op vertrouwden dat de kijkers over de vereiste open geest beschikken om de woorden van een man van Atlantis serieus te nemen. Gelijk hebben ze.

What the Bleep Do We Know. Regie: Mark Vicente, Betsy Chasse, William Arntz. Met: Marlee Matlin. In: 8 bioscopen.