Het nieuwe vaderen

Voor jonge vaders is er nu `Papa!', een tijdschrift dat vragen wil beantwoorden die vaders nooit durfden te stellen.

Eigenschappen die ooit uitsluitend aan mannen werden toegeschreven, worden vroeg of laat door vrouwen omhelsd – of het nu het gebruik van alcohol en tabak of een voorkeur voor een snelle auto of loopbaan betreft. Deze emancipatorische wetmatigheid leidt, aan de andere zijde van het spectrum, tot een vervrouwelijking van de man. Terwijl de vrouw nu als zorgend gezinslid zowel als kostwinner opereert, hervindt de man zijn identiteit in de van oudsher `moederlijke' facetten van het vaderschap. Uitingsvormen hiervan zijn de sensitieve, androgyne `metroman', de acceptatie van de mannelijke deeltijdwerker en de `dwaze' gescheiden vaders die steeds luider voor het omgangsrecht met hun kinderen opkomen.

In de kiosk was het nieuwe leven vooralsnog het exclusieve domein van de vrouw. Zij kon, afhankelijk van de conceptiefase, kiezen uit Zwanger, Kindje op komst, Viva-baby, Kinderen en Groter groeien. De geijkte onderwerpen rond zwangerschap en geboorte werden er cyclusgewijs in herkauwd: de band tussen moeder en kind, de eerste woordjes en stapjes, voeding en bewassing, et cetera. De lezeressen raakten nooit verveeld door het repetitieve karakter van deze lectuur, want zij waren alweer afgehaakt tegen de tijd dat zich een nieuw zwanger of zogend publiek aandiende. Behalve dat kinderen nu kids heten is in die branche sinds mijn prille vaderschap in de jaren negentig weinig veranderd. Ook nu maken de vrouwen zich paginalang zorgen over gebrek aan nachtrust, rode babybilletjes en de hebberigheid en vetzucht van hun peuters.

De zwangerschapsperiode en de jaren daarna ervoer Frank Meijer, vader van Joshua (8) en Kaj (3), als `een echte vrouwenbusiness'. Ernst Coenen raakte verwikkeld in een `grondoorlog' met de moeder van hun Jakob (8) en Riva (4) en ontdekte ,,dat de vader nauwelijks rechten had''. Samen besloten ze een blad te maken ,,voor wie het vaderschap meer betekent dan alleen de verwekker te zijn''. Papa! geeft behendig uiting aan het belang van het nieuwe vaderen. Het blad belooft zelfs de `ongezouten waarheid' over het vaderschap: het beschrijft hoe `geweldig' dat is, maar ook hoe pijnlijk de confrontatie kan zijn als de roze wolk onherroepelijk vervliegt.

Papa! wil vragen beantwoorden die vaders nooit durfden te stellen. Wat bijvoorbeeld te doen als moeder moeite heeft haar nieuwe rol te combineren met die van `seksueel wezen'? Columnist Jan Heemskerk: ,,Vertrouw erop dat het seksuele wezen dat jij kent en liefhebt nog steeds in haar woont.'' Dat zijn slechts luxeproblemen bij het draaiende houden van het continubedrijf dat gezin heet. Het blad pleit voor het aantrekkelijker maken van deeltijdwerk voor de vader met zorgambities. Dat stuit op tal van praktische bezwaren. Zo zijn er moeders wier mentaliteit het delen van zorgtaken met de vader in de weg staat. Deze `glazen wand' tussen de traditionele vrouw en haar geëmancipeerde man, vindt Papa!, moet zo snel mogelijk worden geslecht.

De zorgvader heeft een stem gekregen.

Papa!, kwartaalblad, €4 Kinderen, maandblad, €3,95