Dracula sluit de luxaflex

Wie romantisch met een bootje over de Vierwaltstättersee peddelt ziet op een gegeven moment aan de noordoever van dit Zwitserse meer een spookachtig kasteel opdoemen: Schloss Neuhabsburg. Bewoner van dit Dracula-achtige slot is Ralph Sonnenberg. De mystieke residentie, verscholen achter hoge hekken en onder bonkige kantelen, past bij het karakter van de kasteelheer.

Sonnenberg, die zondag 71 wordt, is een van de minst zichtbare bestuursvoorzitters van de Nederlandse beursfondsen. De multifunctionele grootaandeelhouder van luxaflexfabrikant Hunter Douglas NV - hij is naar Amerikaanse snit chairman, president én ceo - heeft weliswaar met andere aandeelhouders te maken maar hij trekt zich er weinig van aan. Hunter Douglas scoort al jaren een onvoldoende op het rapport voor goed ondernemingsbestuur: een 2,6 bij de Vereniging van Effectenbezitters, een 1,9 bij onderzoeksbureau Iris. Verbaal wordt de Code Tabaksblat omarmd, de uitvoering valt tegen. Het bedrijf claimt als Antilliaanse NV daar ook niet aan te hoeven voldoen.

Beleggers zijn welkom op de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering, maar moeten daarvoor wel naar Curaçao afreizen. Moet je toch minstens drieduizend aandelen hebben om je reiskosten uit het voorgestelde dividend over 2004 te kunnen betalen.

Op die vergadering kan de aandeelhouder niet erg veel potten breken. Sonnenberg heeft een controlerend belang van 52,6 procent van de aandelen. De thuisblijvende aandeelhouder moet voor het verslag van de vergadering wachten tot de notulen zijn verstuurd. De pers wordt nadrukkelijk geweerd.

De man die zo met zijn kapitaalverschaffers omgaat leek vorige week plotseling met een cadeautje door te komen. Sonnenberg kondigde een bod aan op ruim tien miljoen aandelen. Voor maximaal 46 euro per stuk wil hij nog eens een kwart van de gewone aandelen bemachtigen. Een cadeautje is het, voor de daghandelaar die de dag ervoor op 37 euro had ingekocht. Maar de geste van Sonnenberg komt wel erg dicht op de teleurstellende resultaten van het eerste kwartaal: de winst smolt met 70 procent. Ouwe getrouwe aandeelhouders weten dat de koers ooit, in de hete zomer van 1998, nog boven de 52 euro piekte.

Sonnenberg zelf, wiens zuster Marion al te kennen gaf 2,5 miljoen aandelen aan te willen bieden, ziet uiteraard brood in zijn actie. Hunter Douglas is een `goede langetermijnbelegging', verklaarde hij zijn bod. Maar heeft Sonnenberg wel een gelukkige hand op de beurs? Belangrijkste oorzaak van de recente magere kwartaalcijfers: verlies op de eigen beleggingen.