Defensieve stap Maersk

P&O Nedlloyd lijkt een voorbeeld te nemen aan de Britse admiraal Horatio Nelson, die opmerkte dat het de eerste taak van iedere commandant is de vijandige vloot ertoe over te halen de strijd aan te gaan onder omstandigheden die voor de eigen vloot zo gunstig mogelijk zijn.

Historisch gezien is de scheepvaartsector berucht om de vernietiging van aandeelhouderswaarde. Maar de groeiende Chinese handel, in combinatie met een gebrek aan reservecapaciteit, hebben de vrachtkosten tot nieuwe hoogten opgestuwd – en daarmee tevens de aandelenkoersen van de scheepvaartmaatschappijen. Daarom is het logisch dat Nedlloyd probeerde het Deense Maersk tot een bod te verleiden, nu algemeen wordt verwacht dat de vrachttarieven spoedig zullen dalen. Maar evenzeer is het vreemd dat Maersk bereid is 2,3 miljard euro aan Nedlloyd te willen uitgeven.

Het kan zijn dat Maersk niet zozeer uit is op waardevermeerdering als wel op een verbetering van zijn strategische positie. De twee maatschappijen zijn de grootste vrachtvervoerders op de drukke, groeiende en zeer winstgevende routes tussen Europa en Azië. De overname van Nedlloyd, die het schuldenvrije Maersk zich makkelijk kan veroorloven, zal niet alleen een Aziatische concurrent ervan weerhouden het Nederlandse bedrijf over te nemen – waardoor verstopping van de waardevolle handelsroutes zou dreigen – maar ook een wig drijven in de Grote Alliantie tussen de kleinere scheepvaartmaatschappijen. Nu toeslaan is daarom een verdedigende stap, die Maersk op zee jarenlang de vrije hand zal geven.

Maersk, dat wordt gecontroleerd door liefdadigheidsinstellingen en familiestichtingen, denkt wellicht de cijfers toch wel op orde te kunnen krijgen. Stel dat Maersk de winstmarge van Nedlloyd kan opkrikken naar het eigen niveau van 10 procent door Nedlloyd van zijn superieure technologie te laten profiteren. Mettertijd zouden de daardoor verkregen besparingen kunnen oplopen naar zo'n 150 miljoen euro per jaar. Belast en gekapitaliseerd zou dat neerkomen op 1 miljard euro – genoeg om een premie van 30 procent te kunnen dekken voor de aandelen van Nedlloyd, het pensioentekort van het bedrijf aan te vullen en een hoop wisselgeld over te houden. Dat moet voor Nedlloyd reden genoeg zijn om zich aan de zijde van Maersk te scharen. Zoals Nelson al zei: geen kapitein kan het heel verkeerd doen als hij zijn schepen naast die van de vijand laveert.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld.