Streepjescode kan de straat op

Voor de identificatie van producten heeft de streepjescode zijn beste tijd gehad. Het mobieltje geeft de code nieuwe kansen.

Vijf jaar geleden deed de gratis middagkrant News.nl iets nieuws. Onder de artikelen werd een streepjescode gepubliceerd. Thuis konden de lezers met een leespen en speciale software deze codes scannen, waarna de pc ze via internet bij extra informatie bracht. Maar het gebruik van het systeem was te omslachtig en het sloeg niet aan.

Nu krijgt de streepjescode een nieuwe kans buiten de detailhandel. In een nieuwe gedaante – rond of vierkant, maar in elk geval tweedimensionaal – en met een nieuw soort scanner: de mobiele telefoon. Bijna iedere nieuwe telefoon is uitgerust met een camera, die vooral voor spontane kiekjes wordt gebruikt. Deze telefoon-mét blijkt nu onvoorziene mogelijkheden te bieden. Het is een apparaat dat een streepjescode kan lezen, dat daaruit zelf digitale informatie kan destilleren, en dat deze informatie direct kan versturen. De streepjescode kan daardoor de straat op, waar de telefoons zijn.

Computerbedrijf Hewlett-Packard experimenteert in zijn onderzoekslaboratorium in Bristol met vierkante blokjescodes, genaamd QR-codes, die bijvoorbeeld op posters kunnen worden afgedrukt. `Active Posters' noemt HP het project. Om de codes te kunnen lezen moet een cameratelefoon voorzien zijn van software, die via de site van HP Labs in een probeerversie wordt verspreid. Je richt de camera op het blokjespatroon tot de telefoon aangeeft dat het doel goed in beeld is, en dan druk je af. ,,Wat er dan gebeurt hangt er vanaf'', licht Tim Kindberg toe. Hij is onderzoeker bij HP Labs op het gebied van ,,Ubiquitous Computing'' (alomtegenwoordige computers). Het kan zijn dat er een website op je scherm verschijnt, het kan zijn dat je op die manier een bioscoopkaartje koopt of wordt geïnformeerd over de vertrektijden van de bus.''

Kindberg heeft alleen nog voorbereidend onderzoek gedaan. ,,De eerste indruk is dat mensen het heel cool vinden. Ze nemen niet altijd de moeite een webadres in te tikken of een sms te sturen, maar deze manier staat ze wel aan.''

Het is net zoiets als `klikken op een link' tijdens het surfen op internet. De software is niet voor alle telefoons geschikt. Het moeten `Serie 60'-telefoons zijn met het besturingssysteem Symbian. Dit zijn vooral Nokia-cameratelefoons.

Bij een recent filmfestival in Bristol heeft HP posters verspreid met QR-codes erop. In één geval betekende een klik dat je meedeed aan een prijsvraag waarbij je een camera kon winnen. In een ander geval startte de code de download van een filmpje dat in het festival een rol speelde. Weer andere codes bezorgden de geïnteresseerde een schermachtergrond op de telefoon.

Inmiddels worden QR-codes in Japan al commercieel gebruikt. Zakenlieden hebben ze bijvoorbeeld op hun visitekaartje. Ook in Nederland doen dergelijke technieken hun intrede. Zowel Heineken als het N-Joy Festival (10-13 juni in Biddinghuizen) organiseert een soort speurtocht naar verborgen `shotcodes' die met de cameratelefoon kunnen worden gekiekt. Wie de juiste codes vindt en met de mobiele camera `aanklikt', maakt kans op een prijs.

In tegenstelling tot de QR-codes zijn de shotcodes die hier worden gebruikt, rond. Shotcodes bevatten 48 bits, dat komt neer op zes letters. Niet voldoende voor een internetadres, maar wel om de telefoon naar een vaste router op internet te sturen die de code aan het vereiste adres koppelt. Volgens Dennis Hettema van de firma OP3, die aan de Nederlandse projecten de techniek heeft geleverd, is dat een voordeel: ,,We kunnen achteraf in de router het webadres veranderen zonder dat we nieuwe codes hoeven verspreiden.'' Dat belet onderzoeker Tim Kindberg van HP niet om zíjn versie handiger te vinden, die met maximaal 7.000 letters wél de url zelf bevat. Een router is dan niet nodig. ,,Bovendien hebben we ruimte voor extra toelichtende tekst die op het mobieltje verschijnt als de code in beeld komt.'' .

Terwijl het praktijkgebruik op gang komt, bereidt Kindberg onderzoek voor naar de mogelijkheden van de tweedimensionale codes. Ze mogen niet te hoog hangen en niet te laag, dan krijgen mensen moeite met mikken. ,,Het is een nieuw medium dat we goed willen verkennen. Werkt het op posters? Folders? Buskaarten? Kun je hiermee locatieafhankelijke informatie verstrekken?''