Neemt u toch vooral ook een glas wijn!

Onze correspondent vliegt dezer dagen mee in het gevolg van president Bush en houdt een dagboek bij.

De Witte Huis-krekels kwamen bijna drie uur later aan in de hoofdstad van Georgië dan de president, maar zij vielen met hun neus in de boter. President Michail Saakasjvili gaf een receptie voor hen in het magnifieke gebouw van de Bank van Georgië, aan het Vrijheidsplein waar president Bush vanmiddag het volk zou toespreken.

De heer en mevrouw Bush hadden toen al een tochtje langs volksdanspodia gemaakt, waar de Amerikaanse en Georgische staatshoofden nog even op het podium meedansten voordat de twee echtparen het tijdschema aan hun laars lapten en in een restaurant gingen eten.

Dat weten we dankzij de aantekeningen van de `pool'-verslaggevers, de enigen die de president op de voet mogen volgen. Zij stonden 76 minuten in de motregen buiten het restaurant te wachten. Zoals een van hen, de Witte Huis correspondent van een landelijke krant, vertelde: ,,Het lijkt een promotie, een baan vol glamour, maar je komt er vrij snel achter dat het veel, heel veel wachten betekent.''

In de bank hield Michail Saakasjvili tegen middernacht een bevlogen toespraakje. Daarna liet hij zich willig omhullen door het kluitje Witte Huis-correspondenten. Ik keek uit naar presidentsvrouwe Sandra Roelofs, maar de voorzitster van het parlement vertelde dat zij naar huis was. Haar man vertelde intussen enthousiast over de voorbeeldwerking van de Rozenrevolutie, die Georgië in november 2003 op het pad van de democratie bracht.

,,Oekraïne, waarvan iedereen zei dat het niet kon, is gevolgd. Nu zijn Wit-Rusland en andere landen aan de beurt. Wij krijgen de laatste maanden steeds meer investeringen, nog niet zo veel Amerikaanse, maar het gaat snel. Wij schaffen overtollige regulering af, we hebben een vlaktaks voor de inkomstenbelasting ingevoerd, het Witte Huis steunt dat soort ontwikkeling van harte.''

Niet alleen de economische liberalisering, blijkt. Het is een bevriende Amerikaanse wetenschapper die de president na een tijdje uit de kluwen verslaggevers losweekt met de wat directe tekst: ,,De president heeft een lange dag achter de rug, en een glas wijn gedronken. Neemt u er ook één, u bent toch journalist?''

Een andere vriend van de betrekkelijk jonge president (36) hij werkt voor de Amerikaanse president legt uit hoe hard Saakasjvili werkt aan de democratisering van het land. Voorlopig is er nog amper oppositie, maar de president begint in de opiniepeilingen wat te zakken. Hij geeft hoog op Misja's talenten, zonder zijn emotionele en opvliegende kanten over het hoofd te zien.

Het heeft er alle schijn van dat de Amerikaanse regering het kasplantje van de democratie in Georgië een warm en praktisch hart toedraagt. De president zou vandaag, volgens zijn medewerkers, in zijn als meest toekomstgericht omschreven toespraak van de reis niet meer stilstaan bij zestig jaar einde oorlog, noch bij de wandaden van het communisme, maar zich richten op wat er bij komt kijken om een democratie te zijn en te blijven.

Voorlopig, vertelt Saakasjvili, moet hij veel tijd besteden aan de afscheidingsbewegingen in Zuid-Ossetië en Abchazië. De steun van president Bush ook daarbij is voor hem van groot belang. Zoals het laten verdwijnen van de drie Russische bases in Georgië (3000 man) een prioriteit is. Hij weet nog niet wat de Amerikaanse beschermheer met z'n collega Poetin heeft besproken, maar ,,ik denk dat hij nooit compromissen zal sluiten over zijn principes''.

Weblog: www.nrc.nl/amerika