Leren hoe oorlog eruitziet

Fotograaf Martin Roemers sprak met veertig oorlogsveteranen. Als zestienjarige hielp Polina Svjatogorskaja met het afzetten van benen.

,,Ik volgde een opleiding tot verpleegster. Toen de oorlog uitbrak, wilde ik meehelpen tegen de fascisten. Maar geen enkel legeronderdeel wilde mij hebben, omdat ik nog maar zestien was. In Kazan zaten de spoorwegtroepen en ik zei: `Neem me mee. U heeft me nodig want ik ben verpleegster.' Maar ook zij vonden mij te jong. Ik heb toen net zo lang gezeurd tot ik mee mocht.

,,De Duitsers hadden mijnen op de spoorrails gelegd, waardoor er veel ongelukken gebeurden. Ik was de operatieassistente. Tijdens mijn eerste operatie werd een been geamputeerd. De dokter gaf mij het been. Ik wilde het teruggeven en zei: `Maak dat been weer vast.' Toen zeiden ze dat ik het moest gaan begraven. Ik ging ermee naar buiten en moest heel erg huilen. Soldaten die mij zagen staan, namen het been van me over en begroeven het. Ik wist niet dat oorlog er zo uitzag.''

Dit is de vijfde foto uit een serie portretten van oorlogsveteranen. De eerste vier afleveringen stonden in de krant van 4, 6 en 7 mei.

Op 6 juni verschijnt het boek `De eindeloze oorlog' met alle veertig portretten die Roemers maakte.