Zakenbankier Wasserstein flikt het hem opnieuw

Wederom heeft Bruce Wasserstein zijn slag geslagen. De sluwe zakenbankier heeft een prestatie geleverd die weinigen een jaar geleden voor mogelijk hadden gehouden.

Net als bij al die andere klanten die hij er in zijn dertigjarige carrière op Wall Street toe wist te bewegen afstand te doen van hun dierbare geld, is Wasserstein er opnieuw in geslaagd beleggers over te halen om voor 1,8 miljard dollar aan aandelen, obligaties en converteerbare effecten van zakenbank Lazard te kopen.

Hierdoor heeft hij feitelijk een einde gemaakt aan een periode van 157 jaar waarin de familie van David Weill bij deze firma aan de touwtjes trok, en heeft hij zichzelf tot voornaamste aandeelhouder van Lazard gekroond.

Dat Wasserstein zichzelf niet tekort heeft gedaan, is onbetwistbaar. De vraag is waar het nu verder heen zal gaan met Lazard. Zal Wasserstein diens reputatie hoog houden als lichtend voorbeeld als het gaat om het verlenen van fusie- en overname-adviezen? Of zal het Lazard net zo vergaan als veel andere bedrijven waarmee Wasserstein zich heeft ingelaten?

Wat er ook gebeurt, hij zal er zelf baat bij hebben. Zijn belang wordt nu al gewaardeerd op 300 miljoen dollar (234 miljoen euro), ongeveer tienmaal zo hoog als zijn oorspronkelijke belegging van drie jaar geleden.

Maar Wassersteins waardevolste creaties zijn niet altijd een zegen voor de aandeelhouders gebleken. De verkoop van de zakenbank die zijn eigen naam droeg en die hij aanprees als de ,,Lazard van de jaren negentig'' draaide uit op een fiasco voor de kopende partij, Dresdner Bank. Ook veel andere overeenkomsten die Wasserstein tot stand bracht eindigden in tranen, van Robert Campeau's rampzalige overname van Federated Department Stores in 1987, die zijn oude firma First Boston met de gebakken peren liet zitten, tot KKR's aankoop van RJR Nabisco, die de beleggingsmaatschappij er tien jaar over liet doen om zijn reputatie als succesvolle 'raider' in ere te herstellen.

Zal Lazard voor zijn nieuwe aandeelhouders anders blijken te zijn? De voortekenen zijn niet bijster positief.

Om te beginnen is de volledige winstgevendheid van de firma gebaseerd op een fictieve kostenbasis. En het is nog steeds niet zeker of Wasserstein een aantal topbankiers zal kunnen vasthouden nu hun salaris flink wordt gekortwiekt. Maar het goede nieuws is dat degenen die blijven, gemotiveerd zullen zijn om de koers omhoog te krijgen, omdat dat hun voornaamste kans is om veel geld te verdienen.

Dat zou net genoeg kunnen

zijn om Lazard profijtelijk te

maken voor zijn nieuwe beleggers – althans tot het moment dat

Wasserstein er zelf weer uitstapt.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar:

zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.