Uniek talent

,,I've got the bombs to make you blow, I've got the beats to make it bang bang bang'', heet het in `Pull Up The People'. In `Sunshower', een vroege single, zingt M.I.A.: ,,Like PLO I don't surrendo''. Maar even eerder in het zelfde nummer gaat ze van: ,,I bongo with my lingo / Beat it with a wing yo / From Congo to Colombo / Can't stereotype my thing yo''.

M.I.A. gebruikt grote woorden, maar relativeert die tegelijk weer met speelse taalvondsten en flarden van exotische kinderliedjes. En dan zijn er nog altijd die verrukkelijk aanstekelijke beats: simpel, ruw, in een territorium waar ragga, techno en thuiswerk elkaar spontaan om de hals vliegen.

Maya Arulpragasam heeft zo haar redenen voor haar geflirt met guerillastrijd. Haar artiestennaam staat voor `Missing In Action', een lot dat haar neef trof in de vrijheidsstrijd van de Tamils in Sri Lanka. Zelf werd ze weliswaar geboren in Engeland, maar toen ze een half jaar oud was, vertrokken haar ouders met haar naar het moederland om daar de gewapende strijd voort te zetten. Terug in Engeland, gevlucht voor het oorlogsgeweld, groeide ze op temidden van de multiculturele en van racistisch geweld vergeven smeltkroes van een Londense immigrantenwijk.

Een biografie vol zaken die de jeugd in Nederland, urban of niet, zo snel niet zullen overkomen. Gelukkig maakt ze er prachtige, springerige muziek van, die enerzijds klinkt alsof je het zelf had kunnen maken als je ook een paar honderd euro voor wat simpele elektronische apparatuur overhad, maar die tegelijk vol van M.I.A.'s unieke talent zit. Hoewel er wat externe producers (Steve Mackey van Pulp, bootlegmixpionier Richard X, vriendje Diplo) aan te pas komen om de toegang tot het globale oor wat te vergemakkelijken, ligt de basis toch in de rauwe, uitermate aanstekelijke ritmes die M.I.A. zelf aan haar apparaten ontlokte.

M.I.A. plukt het hare uit Jamaicaanse dancehall, globale techno, moderne hiphop, Londense grime en klanken uit haar eigen, oosterse achtergrond en brouwt daar een even vrolijk als onstuimig amalgaam van, vol diepe bassen, sissende synthesizer-vegen en brutale drumklappen. Daarboven cirkelt dan die stem. Het is geen zingen, geen praten, geen rappen wat ze doet, maar iets dat tussen die categorieën in zweeft als een frisse dauw. De slepende rapstijl van Missy Elliott, die samen met haar artistieke partner Timbaland de groeten krijgt in `Fire Fire', heeft in de verte als voorbeeld gediend voor de taal waarin M.I.A. ons enige inkijkjes biedt in het leven en de rijke fantasie van een 27-jarige allochtoonse overleefster. `London, quieten down I need to make a sound / New York, quieten down I need to make a sound': M.I.A. heeft een belangrijke plaat gemaakt die nog verschrikkelijk leuk is ook.

M.I.A.:

Arular

(V2)*****