Stukkeneter

Wij zeggen dat we de stukken slaan, in het Engels worden ze gevangengenomen en de Russen zeggen vaak dat ze worden opgegeten. Dat komt ons vreemd voor, maar het slaan dat de Duitsers en de Nederlanders doen is eigenlijk ook vreemd. Hebben de stukken soms straf verdiend, dat ze slaag krijgen?

In het maandblad Schach stond laatst iets over iemand die echt in de stukken beet. Het was een clubgenoot van Emil Fuchs (1874-1971), die in de DDR bekend was als socialistisch theoloog. Nog bekender werd zijn zoon Klaus Fuchs, de communistische atoomspion.

Emil Fuchs had eens verteld dat die clubgenoot na iedere partij die hij verloren had woedend het hoofd van zijn koning afbeet. Omdat hij een zwakke speler was, gebeurde dat erg vaak. Zijn clubgenoten lijmden het hoofd weer vast en zorgden ervoor dat de bijter iedere keer met een spel speelde waarin hij al eerder had gebeten, zodat de schade beperkt bleef.

Die club moet in de DDR zijn geweest, waar ze alles precies zo probeerden te doen als de Russen. Misschien wilde die bijter de Russen nadoen, die de stukken opaten. Voor de schakers waren de Russen ware goden in die tijd.

De Nederlandse grootmeester John van der Wiel doet vanaf het begin van zijn loopbaan de Russen op een andere manier na. Hij noteert zijn partijen met Russische letters. Als kind hoopte hij dat er op die manier Russische krachten in hem zouden vloeien en gezien de successen die hij behaalde moet dat ook vaak gebeurd zijn.

Van der Wiel - Nikolic, Novi Sad 1982. Wit begint en wint.

Oplossing Schaken: 1. Te5-e8 Tf8xe8 2. Pe4xf6+ Kg8-f7 (na 2...Dxf6 3. Txe8+ Kg7 4. Tg8+ Kf7 5. Tf8+ wint wit de dame) 3. Te1xe8 Ta7-e7 (hij had beter de dame kunnen geven, al verliest dat ook) 4. Dh4xh7+ Kf7xf6 5. Dh7-h8+ Kf6-g5 6. h2-h4+ en zwart gaf op.