`Schunnigheden tieren - is dat de wijze van de jeugd?'

Claudine Taittinger, weduwe te Nice, haalt in brieven aan haar jonge neef, dj te Amsterdam, herinneringen op aan haar veelbewogen leven

Lieve neef,

ik kon het bijna niet geloven: na de aansporing jouwerzijds heeft Arnout vanuit Aerdenhout inderdaad gelezen nummers van het Handelsblad naar Nice doorgestuurd! Misschien moet ik mijn broer minder hard vallen. Tenslotte is hij na de mercuurinjecties en de kwikzalf waarmee hij op zeker moment zijn jeugdige onbezonnenheid moest bekopen, nooit meer geheel de oude geworden.

Het Handelsblad bestaat dus nog! Wel mishaagt mij dat vele stukken zoo kort zijn. Menige bijdrage is reeds ten einde, voordat men goed en wel in de zaak is gekomen. Mijn oog viel derhalve terstond op een kloek artikel van de heer Arnon Grunberg, dat een omvang had die mij meer behaagt. Hij behandelt een rolprent, Closer geheten, die naar zijn mening het wezen van de liefde weergeeft. Grunberg roemt met name de evocatie van de intimiteit in het kunstwerk.

Je begrijpt, lieve neef, dat ik mij er onmiddellijk van heb verwittigd, waar deze rolprent in de goede stad Nice te bewonderen zou zijn. Intimiteit – weinig onderwerpen hebben je oud-tante zoozeer bezig gehouden in haar leven. De film opsporen had enige voeten in aarde, want in Fransche versie blijkt zij `Entre adultes consentants' te heten (tussen willige volwassenen), wat eerder de indruk wekt van een film coquin dan een ernstig opus over de liefde. Aan de arm van Nico ben ik de trappen van de cinema opgeklommen – de eertijds imposante zaal van de Cinevox, waar ik in het verleden zo menig uurtje heb mogen wegdromen bij de aanblik der jeunes premiers, bleek tot een groot aantal kleine zaaltjes te zijn vertimmerd.

Tot mijn deceptie bleek er van enige schalksheid tussen de ,,adultes consentants'' geen sprake. Zelden heb ik de problemen des harten zo gespeend van enige humor, en ook zo grof behandeld gezien als in deze rolprent. De mannen schenen eerder hevig met elkander bezig te zijn, dan met de vrouwen die zij voorgaven te beminnen. Beminnen lijkt me ook niet het goede woord: uitwonen, dat was meer wat de heren met de dames deden. En dan nog liefst schreeuwend: waar was het in deze kamer, dat u zich met dien ander hebt verenigd, en wat hebt u precies gedaan? Alsof de oplossing van amors listen en lagen gediend zouden zijn door een toon, alsof men op de markt een kist sinaasappelen aan de man probeert te brengen.

Is dit de wijze, neef, waarop de jeugd heden ten dage de misverstanden in de liefde oplost – tierend schunnigheden debiterend? De in de rolprent geschilderde mannen strijdend om vrouwen – dat kwam in mijn tijd zeer zeker voor. Doch de toon was anders. Ten bewijze deze passage uit een brief van Mike aan Marthe, mijn moeder, die ik voor het vuur heb behoed door haar te kopiëren voordat Arnout het epistel met de andere kon vernietigen:

,,Iedere keer als ik met een fles goede Fransche champagne en een vrouw een hotelkamer betreed, denk ik aan jou, mijn schat, vrouw van mijn leven, met wie ik droom. Slapen doe ik met de anderen. Je hebt me de liefde geleerd, en je hebt me leren kussen – vaardigheden die de natuur jou als maagd reeds had meegegeven maar mij, man zijnde, niet. Mannen zijn zwakbegaafde schepsels. Ik voel mij, bij jouw ontstentenis, de zee die vormloos alle kanten opspoelt, terwijl hij eigenlijk, met alle kracht waarover hij beschikt, die ene schelp zou willen binnendringen, die ik één nacht gezien en bemind heb, voordat de krachten der conventie en wellevendheid ons ruw uit elkaar dreven. Hoeveel dagen nog resten mij in dit leven dat slechts naspel is?''.

In denzelfden trant gaat deze brief nog geruime tijd door, waarde neef. Onzin, zul je misschien zeggen? Maar dan toch mooie onzin, dunkt mij. Deze Mike was.... Maar daarover wellicht beter een volgend maal. Mijn oude hand ontbeert de kracht hedenavond nog langer de pen te voeren en een lange, getourmenteerde geschiedenis als deze begint men beter niet, zonder de gewisheid haar ook ten einde te kunnen voeren. Is er, even terzijde, al meer bekend over de blijde omstandigheden van je compagne? Indien nodig, ken ik nog wel een adresje in Nice, hoor!

Je tante Claudine