Kapotrijden

Ook vrouwen houden ervan om oude Chevrolets aan barrels te rijden, merkt Maartje Duin in LA

Even buiten Los Angeles, naast een steengroeve en een stuwdam tegen de San Bernardino bergen, ligt de Irwindale Speedway. Twee hoge tribunes kijken neer op de racebaan van een halve mijl. Vanavond staan de gebruikelijke NASCAR races op het programma, alsook de iets eenvoudigere stock races. Ik ben gekomen voor het toetje van de avond: de Demolition Derby. De regels zijn simpel: een minuut of twintig hebben de auto's de tijd om elkaar de demolition dood in te jagen op een natgespoten stuk asfalt. De auto die als laatste beweegt, wint.

Een van de deelnemers is Milton Eisenhauer, alias Madman Milt. Ik ontmoet hem in de pit. Trots toont hij me zijn Chevrolet uit 1974. Deze ziet eruit of hij door een gehaktmolen is gehaald en vervolgens onderdeel voor gebutst onderdeel weer in elkaar is gezet. Uit de motorkap steken twee uitlaten als periscopen omhoog, in het midden zit een groot gat. Zo kun je er makkelijk bij met de brandblusser als de motor in de hens vliegt, legt Madman Milt uit. Honderd dollar heeft hij voor deze bak betaald. Het ding gaat nu al vijf derbies mee. Voor vanavond heeft hij hem een likje verf gegeven, ,,het enige wat hem nog bij elkaar houdt'', grinnikt hij.

Madman Milt moet in de zeventig zijn, misschien wel ouder, want zeventien jaar geleden ging hij met pensioen. Sindsdien doet hij mee aan elke Demolition Derby die minder dan drie uur rijden van zijn huis ligt. Aan de klappen is hij inmiddels gewend. In het begin liep hij na een derby dagen met spierpijn rond. Eén keer raakte hij gewond: een paar gebroken ribben. Zijn vrouw vertelde hij niets, die is toch al niet enthousiast over zijn hobby. ,,Ach, en zoiets heelt met een paar dagen rust.'' Het is een veilige sport, hoor, benadrukt hij. Je mag niet aan de kant van de bestuurder op elkaar inrijden, een helm dragen is verplicht. En hoewel de oldtimers geen airbags hebben, kom je met isolatiemateriaal een heel eind.

Ik loop verder, langs een '64 Imperial waarvan de achterbak met een hamer is bewerkt. Langs een zwarte Cadillac met rode en gele vlammen, een wit gevaarte met een schietschijf op de bumper, een grijze waar R.I.P. en een paar doodshoofden op gespoten zijn. Bij een Oldsmobile met Halloweengraffiti houdt een meisje met een frêle gezichtje de wacht. Keara is twintig. Dit wordt haar eerste derby. ,,Ik wil laten zien dat dit niet alleen een sport voor mannen is'', zegt ze. ,,En het lijkt me gewoon lachen, weet je? Ik doe het voor de stoot adrenaline.'' Ze trekt zenuwachtig aan haar sigaret. Het idee kwam van haar vader, die naast haar staat. Vroeger deed hij zelf mee aan races, maar die auto's kan hij niet meer betalen. De `DD' is een stuk goedkoper. Dat betekent ook dat de deelnemers armer en, hij aarzelt, nou ja, misschien iets primitiever zijn. Dat zijn dochter straks aan deze leeuwen ten prooi valt, lijkt hem niet te deren. ,,Als haar tijd gekomen is, is haar tijd gekomen'', zegt hij. ,,Ik geloof sterk in het lot. En dit is toch een stuk leuker dan thuis voor de buis naar Cops kijken?'' zegt hij. Hij kijkt even opzij. ,,Honderd keer leuker!'' roept zijn dochter.

De laatste race is afgelopen, het is tijd. Keara hijst zich in haar pak en de auto's vormen een rij aan de rand van de baan. Stapvoets rijden ze naar het midden, waar ze zich met de achterbumpers naar elkaar opstellen. Er wordt afgeteld. Dan beginnen ze allemaal op elkaar in te rijden. Van een afstand zijn ze nauwelijks van elkaar te onderscheiden, je ziet alleen rook, je hoort uitlaten knallen en het geluid van blik op blik. Totale anarchie! Het publiek is niet te houden. Ze joelen, schreeuwen, heffen hun vuisten. Ze zien bloed, zelfs al zien ze dat niet echt.

,,Kijk!'' wijst Keara's vader, ,,daar gaat ze.'' Keara's Oldsmobile is door een andere auto geschept en steekt met zijn achterkant in de lucht. Even later landt hij met een doffe knal op de grond. Einde oefening voor Keara. ,,Maar wel de spectaculairste crash van vanavond'', glimt haar vader.

Na een minuut of twintig is de baan veranderd in een dampend autokerkhof. Eén zwarte Chevrolet rijdt nog rond, traag maar hardnekkig, als een insect waar je een paar keer op bent gaan staan en dat blijft bewegen. Het prijzengeld gaat vanavond naar Madman Milt. Duizend dollar, daar kan hij tien nieuwe auto's van kopen.