Drippen en druppelaars (Gerectificeerd)

Het liefst denk ik aan mezelf als aan een huiselijke vrouw. Een die in een opwaaiende bloemetjesjurk haar weelderige dakterras begiet, terwijl in de oven een heerlijke schotel staat te geuren, bereid met wat toevallig in huis was.

De werkelijkheid is deze: het gezin haalt opgelucht adem als ik lasagne heb gemaakt met alles van Knorr en niets van mijzelf ('Echt mam, heerlijk gekookt vandaag'), en de aanblik van mijn dakterras lijkt nog het meest op wat zoal op een stoep blijft liggen als de vuilniswagen net langs is geweest. Wat niet wegneemt dat mijn geloof in mijn huiselijkheid hardnekkiger is dan een bramenstruik.

Dus zit ik op de eerste mooie lentedag weer verlangend te bladeren in de tuinartikelen-catalogus van De Wiltfang, voor 'als functioneel ook mooi mag zijn'. Het kersenhouten verplantschopje van €25,60 heb ik beslist nodig, evenals de Victoriaanse steeketiketten en een paar piramidetop-eikels voor bovenop de bamboe stokjes. En als ik dit jaar nu eens een cederhouten kasje neerzet om leuk wat eenjarigen in op te kweken? Totdat ik uit mijn mijmeringen word opgeschrikt door een lichte brandlucht uit de keuken.

Ik moet het onder ogen te zien: ik heb hulp nodig.

Hydrokorrels

Tuinarchitect Carolien Barkman speekt over de telefoon geruststellende woorden. Ze somt planten op die het altijd doen, adviseert - ter voorkoming van uitgedroogde aarde - het gebruik van grote potten met onderin hydrokorrels. Maar pas als ze vertelt dat er ook automatische watergeefsystemen bestaan, breekt voor mij de zon door. Hoe vaak heb ik niet midden in de nacht de bloembakken op het balkon begoten met een kwaaie kop, omdat de man in huis óf op de wc zat óf al in bed lag en van bloemen water geven geen weet had. Niet dat zo'n nachtelijke exercitie veel nut had, vanwege de kurkdroge grond liep het water er aan de onderkant zo snel weer uit dat ik de gieter net zo goed meteen in tuin van de buren had kunnen leeggooien.

Mijn vollautomatisches System zur Pflanzenbewässerung arriveert per ommegaande post. Met de belofte dat ik dit jaar op vakantie kan zonder iemand lastig te vallen, dat ik tijd én water zal besparen en dat mijn planten - niet dat het me veel schelen kan - 'minder stress' zullen hebben, want altijd precies de goede hoeveelheid water. Het geheim schuilt in de keramische kegels die, met kleine slangetjes aangesloten op een waterslang, in de potten moeten: 'als de grond droog is, zal haar natuurlijke zuigkracht de druppel-installatie in werking stellen'. Leverancier Henk Wouters had gezegd dat hij mensen op de camping kent die telkens weer opnieuw moeten zweren dat de begonia's echt zijn. Wiettelers schijnen ook baat te hebben bij het systeem, maar daar heeft hij het liever niet over.

Witte wijn

Goed, we zijn nu twee weken verder en de verpakking is nog ongeopend, maar hoe moeilijk kan het installeren zijn? Ik ontkurk de witte wijn, voor bij de gebruiksaanwijzing. 'Het enige gereedschap dat u nodig heeft is een schaar', staat er. Ik schenk mezelf nog eens bij en drink de informatie in over 'druppelaars' en 'dripper-slangetjes'. Dit jaar zal het welig tieren op mijn dak. Na een paar glazen zie ik het opeens heel helder: het geheim van een gelukkig leven is niet hardnekkig geloven in een 'ik' die je niet bent. Het geheim van een gelukkig leven is het faciliteren van je eigen zwakheden. Toch ook nog maar een koelkastje aanschaffen voor op het dak.

Rectificatie

In de rubriek Boodschappen (maandblad M, 7 mei, pagina 76) wordt melding gemaakt van een fles Chablis van Gall & Gall voor €6,99. De afgebeelde fles wordt niet door Gall & Gall verkocht; deze slijterijketen had in maart en april een andere Chablis voor €6,99 in de aanbieding.