Toerisme als potentiële goudmijn

De Indiase overheid begint langzamerhand het toerisme te ontdekken als interessante bron van inkomsten. Het parool is: behandel de reiziger als een `god'. Maar eerst moeten er nog 150.000 hotelkamers bijkomen.

Touroperator Deepak Manwani zit achter een jaren zeventig bureautje, omringd door gele archiefmappen. De tl-buis aan het plafond flikkert, de ventilator draait op zijn een na hoogste stand. Onder de naam Beckon Tours houdt hij kantoor op de eerste verdieping van een anoniem woonblok in Lajpat Nagar, een wijk in het centrum van Delhi. Voordat hij begint te praten, zucht Manwani eerst even goed. De toeristenbranche, zegt hij enigszins getergd, is jarenlang genegeerd door de overheid. ,,Maar de laatste tijd beseft zij wat toerisme kan betekenen voor het land: banen en inkomsten.''

Toerisme in India is een heuse, zij het bescheiden, groeisector. In 2000 zag het land twee miljoen toeristen de douanepoortjes passeren, vorig jaar waren dat er 3,3 miljoen. En daarmee is het toerisme verantwoordelijk voor zo'n 24 miljoen banen – in India ligt het minimumloon rond de 53 euro per maand met werkweken van zes dagen. In vergelijking met buurland China is India nog altijd een beginner. China trekt jaarlijks zo'n 100 miljoen toeristen.

Niettemin zal Zuid Azië, waarvan India het belangrijkste gedeelte is, het komende jaar met een toename van 10 procent, de snelste groeier zijn in de sector. Dat blijkt uit een deze maand gepubliceerd onderzoek van de World Travel and Tourism Council, de internationale belangenorganisatie voor de reisbranche, die deze maand haar jaarlijkse bijeenkomst in Delhi hield. Reisgidsuitgever Lonely Planet heeft India in haar top vijf van favoriete bestemmingen staan. India wordt beschreven als het land waar je voor een duizenden jaren oude cultuur, zee, bergen (in Kashmir kan je zelfs skiën) en woestijn terecht kan.

Van oudsher is India een vakantieland van uitersten. Je hebt de rugzakreizigers die het land via trein en bus verkennen en onderdak vinden in spotgoedkope hostels en pensions. Aan de andere kant zijn er de toeristen met de creditcards. Zij verblijven in vijf sterren hotels met namen als Oberoi en Taj Palace en pakken het vliegtuig als zij zich verplaatsen. Tussen die twee uitersten bevindt zich een groot niemandsland; India heeft dan ook bijna geen drie sterren hotels.

In verleden was dat niet zo'n probleem, zegt Manwani van Beckon Tours. ,,Een kamer in een vijf sterren hotel kostte vijf jaar geleden 70 tot 80 dollar per nacht. Nu zijn die prijzen bijna verdubbeld, vooral in de grote steden.'' Oorzaak hiervan is de informatie technologie hausse in India, waardoor het land de laatste jaren overspoeld is met buitenlandse zakenmensen. ,,In steden als Madras, Bombay en Bangalore zitten goede hotels vaak helemaal vol, met voornamelijk zakenmensen. Daarom is er behoefte aan nieuwe goedkopere hotels voor toeristen'', zegt Manwani.

De Indiase minister van Toerisme sluit zich volledig aan bij de woorden van Manwani. In haar kamer op de derde verdieping in Transport Bhavan, waar het ministerie van Transport en Toerisme huizen, zegt Renuka Chowdhury: ,,We hebben daarom in samenspraak met de deelstaten de regels vereenvoudigd om een pension, hotel of bed & breakfast te beginnen. We hebben certificaten geïntroduceerd om er voor te zorgen dat een bepaald kwaliteitsniveau wordt gegarandeerd.'' Naar schatting moeten er zo'n 150.000 nieuwe hotelkamers bijkomen.

Chowdhury zet hoog in. Binnen vijf jaar moet de teller van het aantal toeristen op 15 miljoen staan. Er wordejn ook 28 nieuwe vliegvelden aangelegd. ,,En niet in regio's met miljoenensteden, maar juist in gebieden die andere attracties hebben, zoals bijvoorbeeld theeplantages of paleizen van maharadja's.'' Ook moet er voor worden gezorgd dat immigratie op vliegvelden bij aankomst in India sneller verloopt dan voorheen. Wie nu aankomt in Delhi staat al snel minimaal een half uur te wachten voordat hij of zij het land in kan. ,,In Bombay duurt het nu maximaal vijf minuten, je hoeft niet meer eindeloos te wachten. In Delhi staat dat ook te gebeuren.''

Volgende week zit Chowdhury bij het ministerie van Luchtvaart. Want er moet ook wat gedaan worden aan de hoge prijzen van binnenlandse vliegtickets. In India is het goedkoper om vanuit Delhi naar Thailand te vliegen dan van Delhi naar Kochin in Zuid India. ,,De belastingen die worden geheven door de deelstaten over de brandstof die vliegtuigen gebruiken, is aan de hoge kant. Eén deelstaat heeft de belasting al verlaagd en dat resulteerde meteen al in goedkopere tickets en meer toeristen. Die boodschap probeer ik nu ook te verkopen.''

In het verleden was er eigenlijk amper beleid van de overheid ten aanzien van toerisme, geeft zij toe. ,,Maar dat is nu veranderd. De economische groei van het land heeft een nieuwe dynamiek veroorzaakt. Het imago van het land is veranderd. De komst van meer zakenreizigers heeft ook geleid tot meer toeristen. Er zijn meer luchtvaartmaatschappijen en meer verbindingen. Men onderkent nu dat je met toerisme geld kan verdienen en banen kan scheppen voor de langere termijn.''

Wil India slagen dan zal ook de houding van de mensen in de toeristenindustrie moeten veranderen, zo realiseert Chowdhurry zich. Zij gaf deze maand de aftrap voor een nieuwe campagne in eigen land, met de slogan: Atithi Devo Bhava, sanskrit voor de Gast is God. ,,Je hebt hier nog steeds veel mensen die moeten vechten om te overleven, die doen niet aan lange termijn denken.''

Dus geeft haar ministerie nu gratis trainingen aan mensen uit de sector, onder meer werkzaam als taxichauffeurs, in kleine restaurants en pensions. ,,Die hebben nooit geld gehad om een opleiding te volgen. We hebben in Delhi net 26.000 taxichauffeurs getraind hoe ze met toeristen moeten omgaan. Ze krijgen een certificaat, waarmee ze zich onderscheiden van andere taxi's. De service in de industrie moet omhoog.''