Marconi slachtoffer marktmechanisme

Stel je een land voor dat zich middenin een verkiezingsstrijd bevindt. Het monopolistische nationale telecombedrijf heeft een mega-contract te verlenen, maar besluit om geen cent aan het toonaangevende technologieconcern van het land te besteden. In plaats daarvan wordt het contract verdeeld onder acht buitenlandse ondernemingen, waardoor de toekomst van het technologieconcern in gevaar komt en duizenden hightechbanen op de tocht komen te staan. En de regering doet niets.

In ieder ander Europees land zou het ondenkbaar zijn geweest dat de regering werkeloos had toegezien hoe het telecombedrijf (British Telecom) het technologieconcern (Marconi) buiten spel had gezet bij zijn futuristische netwerkproject. Zelfs in Engeland had je misschien iets anders mogen verwachten. Was het immers niet premier Tony Blair die nog maar een paar weken geleden probeerde autoproducent MG Rover te redden?

Maar in het geval van Marconi bleef het angstvallig stil. Hoewel er bij Rover misschien meer banen op het spel stonden dan bij Marconi, is de telecomapparatuurproducent belangrijker voor het functioneren van de Britse economie. Auto's mogen dan hebben bijgedragen aan de economische groei in de 20e eeuw, in de 21e mag van breedbandinfrastructuur méér worden verwacht.

Als de regering probeert Rover te hulp te schieten, waarom kon zij de problemen van Marconi dan niet vóór zijn? Duidt dit op een zwak industriebeleid? Nee, althans niet vanuit het perspectief van het Britse bedrijfsleven.

British Telecom heeft ongetwijfeld zonder veel gevoel gehandeld. Het feit dat topman Ben Verwaayen een Nederlander is heeft daar waarschijnlijk mee te maken. Hij zal er minder problemen mee hebben gehad Marconi aan de dijk te zetten dan een Brit.

Maar het cruciale punt is dat Marconi niet in staat was het op te nemen tegen concurrenten met diepere zakken en lagere kostenniveau's. British Telecom heeft zijn leveranciers handig tegen elkaar uitgespeeld en op die manier vermoedelijk een goede deal in de wacht gesleept. Een van de redenen dat de Britse economie het beter doet dan de andere grote Europese economieën is dat de staat de afgelopen 25 jaar niet in de markt heeft ingegrepen om zwakke bedrijven te redden. Rover was een van de uitzonderingen.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld.