Leven zonder krant (dag 2)

Prachtige voorjaarsavond gisteren. Lekker weer om de krant mee de tuin in te nemen. Maar ik heb geen krant. Steeds meer mensen hebben geen krant en bij afwezigheid van vaste recensent Hans Beerekamp doet deze rubriek het ook een weekje zonder. Als test. Komt het nieuws inderdaad al tot ons via radio, tv en internet?

Dan moet je om te beginnen dus wel in de buurt van een elektrisch apparaat blijven. Maar goed, daardoor maakte ik om tien voor half acht kennis met een verrassend onderhoudend TV3. Presentator Matthijs van Nieuwkerk voerde de kijkers langs ten minste drie culturele nieuwtjes van het soort dat je de volgende dag met je collega's bespreekt. De rel met de Roemeense operadiva die weigerde te zingen omdat haar naam niet als grootste op de affiches stond. De jeugd-Oscar afgelopen zaterdag voor Yannick van de Velde (15) voor zijn rol in In Oranje. En een Engelstalige toneelrol voor soapactrice Georgina Verbaan.

Van de Velde en Verbaan zaten aan tafel. De 15-jarige scholier-acteur vertelde dat hij zich enorm had verheugd op de reis naar Los Angeles met zijn vader, regisseur Jean van de Velde. Het kwam mooi uit: het is mei-vakantie. Maar op Schiphol bleek het paspoort van zijn vader, hoewel nog geldig tot 2007, niet `digitaal leesbaar' te zijn. En dat moet van de Amerikaanse autoriteiten wel sinds 25 april. Terreur tenslotte. ,,Onze instapkaarten werden voor onze ogen verscheurd'', zei Yannick. Even aardig was Georgina Verbaan over haar rol in een stuk van regisseur Cyrus Frisch. Verbaan (dat is die actrice die haar borsten `Harry's' noemde en in de Telegraaf liet zien dat ze echt waren) wordt nogal eens geparodieerd. Dat Engels, is dat niet verschrikkelijk moeilijk, werd haar nu ook gevraagd. ,,Ik geef grif toe dat ik in de meeste dingen niet goed ben, maar Engels...'' Dat spreekt Verbaan nu toevallig vloeiend. Zoals ze na enig aandringen liet horen. Ook in het gesprek over de sterallures van de operadiva gaf Georgina aan dat ze misschien toch meer is dan Harry's. Nadat de andere gasten zich erover hadden opgewonden, zei ze droogjes: ,,We hebben het er nu al een paar minuten over. Haar naam klinkt overal. Op die manier blijf je ster.''

Ik heb het toch maar even nagevraagd. De opera-rel stond gisteren in de krant. Over Van de Velde is op 19 maart alleen de nominatie gemeld. Over Verbaan en haar toneelrol niets, maar dat kan een bewuste keuze zijn.

Nog meer cultuur op televisie bij het Edison Klassiek Gala, van half negen tot tien. Janine Jansen kreeg voor het tweede achtereenvolgende jaar de publieksprijs. De violiste is zo geprezen dat ik graag meer over haar zou weten. Daarvoor moet je niet bij de televisie zijn, althans niet gisteren. Ze speelde prachtig, maar is zij nu werkelijk zoveel beter dan andere jonge violisten? Waarom dan? Wat doet zij precies anders?

Toch maar weer even nagevraagd. Over Jansen zijn de afgelopen twee jaar verscheidene lovende recensies verschenen, maar geen groter portretterend artikel.

De avond eindigde met de uitreiking van de Libris literatuur Prijs, live bij Nova dat er wel een kwartier voor had uitgetrokken. Eerst mochten de zes genomineerden in een paar zinnen zeggen wie zij zelf als kanshebber zagen, daarna las de juryvoorzitter een paar zinnen voor over elk van de boeken en toen werd Willem-Jan Otten uitgeroepen tot winnaar. Presentator Jeroen Pauw deed nog een interviewtje met Otten dat zich niet eenvoudig laat navertellen. Vragen waarmee de kijker bleef zitten: Waarover gaat Specht en Zoon precies? Wat voor boeken heeft Otten nog meer geschreven? En hoe zit het nu met Casino, dat van te voren alom was getipt als winnaar? Toevallig heb ik al zijn werk gelezen (prachtig). Maar anders was de conclusie: literatuur is onbegrijpelijk.

Weer even nagekeken: vrijdag had de krant een groot interview met Otten en een wegend stuk over alle genomineerde boeken.