Julia Fischer

,,Perfectie, de passie van zoveel mensen, interesseert me niet. Wat belangrijk is in kunst is geraakt worden en anderen raken.'' Aldus Georges Enesco, de leraar van Yehudi Menuhin, die in 1949 en 1950 een van de eerste en mooiste opnames maakte van de 6 Sonatas & Partitas voor viool solo van J.S. Bach. In 1953 overtrof Menuhin zijn leraar met de meest bezielde Bach-opname die ooit werd gemaakt.

Ook grote violisten als Milstein, Heifetz, Szeryng, Grumiaux, Shumsky en Lubotsky kwamen, vaak pas op latere leeftijd, met prachtige Bach-opnames, gevolgd door de jongere generatie (Perlman, Kremer, Mullova) en de barokviolisten (Kuijken, SchRÖder, Hugget, Podger). De Duitse violist Tetzlaff waagde zich al op zijn 29ste aan Bach, en ineens was daar de spectaculaire debuut-cd van de 17-jarige Amerikaanse Hilary Hahn (1997, Sony Classical). Haar Bach werd terecht onderscheiden met een Diapason d'Or.

Nu heeft ook de 21-jarige Duitse violiste Julia Fisher, die in 2004 haar eerste cd met Prokofjev, Katsjatoerian en Glazoenov uitbracht, de Sonatas & Partitas opgenomen. Dankzij de unieke opnametechniek van PentaTone heeft Fischer, die begin 2005 in Amsterdam debuteerde met een bleke Mendelssohn, op haar Bach-album een verrassend volle toon. Ze speelt zuiver en met vaart, ze schuwt effectbejag en fraseert kordaat. De interpretaties van Menuhin en Gould zijn haar inspiratie, en ze ziet haar eigen Bach als een momentopname van een lange reis, waaraan ze op haar negende begon.

Fischers Bach is technisch respectabel, maar muzikaal prematuur. Haar spel ráákt niet, haar fraseringen missen zeggingskracht, haar tempi zijn vaak niet zo overtuigend, en soms articuleert ze ronduit grof. Fischer had zich verder moeten ontwikkelen, alvorens zich te wagen aan Bachs heilige noten.

Julia Fischer, viool. J.S. Bach: Sonatas and Partitas for Solo Violin BWV 1001-1006 PentaTone classics, 2 cd, PTC 5186 072

Julia Fischer speelt Vioolconcert van Bruch met het Ned. Philh. olv Yakov Kreizberg, 7, 9, 10/5 Concertgebouw.