Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Voetbal

Vlaar

Bondscoach Marco van Basten heeft een probleem. Voor de komende interland kan hij niet om de selectie van Ron Vlaar heen. De twintigjarige verdediger van AZ speelde in Lissabon een vlekkeloze partij. Wie zei ook weer dat Nederlandse voetballers niet kunnen verdedigen? Het valt me tegen dat Marco zo traag is en Vlaar nog niet eerder heeft geselecteerd. Marco was toch de man die dik in het personeel wil zitten. Nou, dan kom je wel bij Ron Vlaar terecht.

De bondscoach heeft de afgelopen maanden zo'n kleine vijftig internationals uitgeprobeerd. Voor het WK 2006 begint, komt hij gegarandeerd aan honderd. Het kippenhok Oranje. Topvoetbal, opeens als breedtesport: Erica Terpstra kreunt van genot.

Ik hoorde Guus Hiddink zeggen dat de oude Phillip Cocu gogme in PSV heeft gebracht. Nou, Ron Vlaar deed donderdagavond niet onder voor de gelouterde veteraan. De Fries uit Alkmaar was nóg ouderwetser van gogme dan Cocu. Alleen al die ene magistrale sliding – wat een lef.

Meneer Vlaar.

Lieve frisse kop. Goeie Hollandse jongen. Geen goudwinkel à la Clarence Seedorf. Hij kan zo het Nederlands elftal in. Ook al om zijn uitstraling van naïviteit. Meer bloemkool en aardappelen dan tekst in de wreef. Ron beseft niet dat hij in het Estadio José Algavade heeft gespeeld. Hij zag wel dat het licht geen Philips-licht was, dat het gras geen mollennest was, dat de mensen in de tribunes geen hangbejaarden waren, maar dat was passieve kennis. En dus buffelde hij door, op het ritme van de klompendragers in de Alkmaarderhout. Mooi!

Wat zou een werelds stadion in Lissabon doen met een talentvolle youngster uit Alkmaar? Eerst is er opwinding, daarna komt gêne. Allicht vond Ron Vlaar het fantastisch om in een Corbusier-achtig decor te kunnen spelen. Design, zo speelde hij, ben ik zelf. Die allure had hij in het veld. Na de wedstrijd pelde hij af tot woordvoerder van koolschuren. Wat bleef was de twinkeling in zijn ogen. Vlaar had van de wereld geproefd. Van een ander licht, dat kon je zien.

Straks mag hij weer proberen om Liedson en Sá Pinto in een ijzeren houdgreep te castreren. Het zal hem lukken. Zij het nu dan met een bezwaard gemoed in tackle en sliding. Het is Vlaar niet ontgaan dat glorie ook betongebonden is. Althans, er moet substantie zijn in een stadion.

Barry van Galen is te cynisch voor schoonheid. Henk Timmer is te oud voor decorum. Ron Vlaar wordt nog overweldigd door kleur en vorm, in Lissabon of waar dan ook in de wereld. Niet dat hij weet wat de fado is, maar hij voelt het wel, traditie en melancholie.

En gêne.

Het laatste is de onderhuid waarmee hij volgende week tegen Sporting zal aantreden. Gêne voor het hout in de Alkmaarderhout. Waar alles barak is, tribunes, het spelershome, de persruimte. Waar gras nooit een coiffure is geweest, alleen een poldergewas. Waar water uit de regenpijp komt en niet uit douches. Waar de kantinejuffrouw stoïcijns kan zeggen: ,,Heren, vandaag wordt er niet doorgetrokken in het toilet.''

De nieuwe Vlaar komt aan de aftrap als een vleesgeworden excuus. Sorry voor het ongemak, Sá Pinto. Nog liever zou hij de Sporting-spits in het ouderlijke huis uitnodigen voor een warme douche en een warme maaltijd. Maar hoe zeg je dat als je niet geëscorteerd bent door een bedrijfspsycholoog?

De Alkmaarderhout.

Weinig is meer geschikt voor napalm dan de oorlogsbarakken in het zogenaamde sportcomplex van Alkmaar. Een houtworm als de nummer 10, zeg maar. Water? Daar doen ze in Alkmaar niet aan. De neutronenbom AZ: huizen overleven, mensen niet.

Ik zou van Dirk Scheringa weleens willen weten of hij ooit iets van gêne heeft gevoeld. Of hij begrijpt dat een warme douche zo stilaan een mensenrecht is geworden. Of hij misschien heeft nagedacht over de simpele noblesse van een goed genageld haakje aan de muur. Je kan wel multinational in wollen sokken willen zijn, maar in het voetbal gaat het, na de veldslag, ook nog om de erotische verfrissing van enig comfort. Dat gun je, in vredestijd, iedere tegenstander.

Nee, AZ moet de UEFA Cup niet winnen, AZ moet eindelijk van deze tijd worden. Ron Vlaar is geen gewas, Ron Vlaar is een koninkje. En, gelukkig nog, in tegenstelling tot Beatrix, te onbespraakt voor woorden.