Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Kranten

Mevrouw/meneer

Post voor mevrouw die consequent aan de heer des huizes wordt gericht. Wat is de reden voor dit ouderwets, ongeëmancipeerde gebruik?

Van Het Financieele Dagblad verwacht je het wel. Die hebben waarschijnlijk weinig vrouwelijke abonnees. En dus wordt iedere abonnee voor het gemak aangeschreven als `heer'. `Geachte heer Weeda', in mijn geval.

Bij grote advocatenkantoren als Nauta Dutilh kun je je ook nog iets voorstellen: ze doen wel hun best om vrouwen compagnon te laten worden – dat mag tegenwoordig zelfs in deeltijd – en om zoveel mogelijk jonge vrouwelijke advocates aan te nemen. Maar de symposia en vakliteratuur blijven kennelijk een mannendomein. En dus zijn alle uitnodigingen en de vakpost gericht aan `de heer Weeda'.

Maar van instanties als de post, de stroomleverancier en de bank – die toch echt met enkele miljoenen vrouwen te maken moeten hebben – had ik anders verwacht.

Ik heb al jaren twee rekeningen bij de ING Bank. Sinds kort heb ik bij die bank ook een gezamenlijke rekening met mijn man. De bank weet dat ik een vrouw ben, want ze hebben me jarenlang aanschreven als `mevrouw Weeda'. En toch grijpen ze de eerste de beste kans om zaken te doen met een man: alle post wordt nu gericht aan `de heer Steketee', mijn man. Die kennen ze niet eens! Die is alleen maar bij hen gekomen omdat ík er al zat. Zelfs post die niets te maken heeft met onze gezamenlijke rekening wordt gericht aan `de heer Steketee'.

Zo ook TPG Post. Ik heb braaf onze adreswijziging ingevoerd op hun website. Ik moest hiervoor – zoals bij elk bedrijf – geslacht, leeftijd, opleiding, aantal glazen alcohol per dag en schoenmaat van de verschillende bewoners invullen. Dus de post weet nu wie er bij ons de man is. En jawel: alle post van TPG Post wordt nu gericht aan mijn man.

Dit geldt voor zo'n beetje alle bedrijven (ook dagblad Het Parool noemt mij `de heer Weeda'), behalve mijn werkgever en zorgverzekeraar. Zit er iemand bij de administratie van die bedrijven die beslist dat de man alle post moet openen aangezien hij nog altijd het hoofd is van een gezin? Of heeft de computer dat idee van de mens overgenomen? Dat het voordeliger is om íedereen aan te schrijven met heer, zoals Het Financieele Dagblad doet, begrijp ik. Maar wisselen van mevrouw naar meneer, zoals TPG Post en de ING Bank, kan op grote schaal toch niet voordeliger zijn?

Ik maak overigens soms ook gebruik van dit ouderwetse wereldbeeld, als rond etenstijd de zoveelste marketingafdeling van een kredietbank, krant of verzekeraar belt. Ik ben dan te beleefd (of te laf) om ze af te blaffen en zeg met een poeslief stemmetje: ,,Sorry, ik kan daar niet over beslissen. Daar gaat mijn man over.'' En dat begrijpen die bellers, anno 2005, heel goed. ,,Ja natuurlijk, mevrouw, we bellen later wel terug als hij er is.''