Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Sport

In het voetspoor van de prins

In Wageningen geeft Joep Habets zich over aan het designontbijt

We vieren de vrijheid met roerei uit een glas. Nu iedereen spreekt over de canon van de Nederlandse identiteit wil het etenteam niet achterblijven. De week van oranje, rood, wit en blauw kan niet gepaster beginnen dan in hotel De Wereld op de hoek van de Bevrijdingsstraat en het 5 Meiplein in Wageningen.

Het plein had plaats moeten bieden aan een monument als eerbetoon aan prins Bernhard en ter herdenking van de capitulatie, maar de daartoe ontworpen uitschuifpaal riep even banale als ongewenste associaties op en zal niet voor het hotel worden opgericht.

Is hotel De Wereld al niet genoeg monument van zichzelf? Achter de entree in de stijl van de Amsterdamse School toont een kleine fototentoonstelling de geschiedenis van De Wereld. Binnen zijn de grote en de kleine capitulatiezaal en de gelagkamer met bar in oude luister hersteld. Een schilderij van gelegenheidswaarde herinnert in een van de zalen aan de rol van Bernhard bij de capitulatie. In de traphal en het restaurant O Mundo – daarover volgende week meer – hangen enorme halve bollen die van binnen fel oranje gekleurd zijn. Her en der staan oranje vazen met oranje bloemen. Het is niet zo zeer een hommage aan het koningshuis als wel het volgen van de mode, want ook het eigentijds design komt in De Wereld ruim aan bod. Heden en verleden zijn overtuigend bij elkaar gebracht. De centrale ruimte met de gecombineerde bar, receptie en sandwichbar roepen het gevoel van een ouderwetse herberg op. De open keuken zorgt voor levendigheid in dit hart van de zaak.

Ook onze kamer is van vandaag en bijna te nieuw voor zo'n historische locatie, maar gelukkig kraakt de vloer als zestig jaar geleden. De muren zijn wit, de vloer is antraciet. De gele stoeltjes en een expressief schilderij boven het bed zorgen voor kleurige accenten. Op de badkamer knalt een enkele oranje bloem in zwart vaasje eruit. De kranen zijn van esthetisch verantwoord ontwerp en dus duurt het even voor je door hebt hoe ze werken.

De zwarte rolgordijnen laten rondom een lijntje licht vrij. Ervoor hangen kamerhoge vitrages. Het effect is prachtig. Het geeft de kamer de serene sfeer van een meditatieruimte, ideaal om het thema vrijheid te overpeinzen.

De, met 85 euro inclusief ontbijt zeer billijk geprijsde, kamer is ruim, goed ingericht en van alle gemakken voorzien. Het fancy espressoaparaat op de kamer is wel wat anders dan de coffee- and teamaking facilities op wiebelig plankje die je elders nog wel eens kunt aantreffen.

Naast drie designbonbons liggen er van hotelwege oordopjes klaar op de kussens, want het kan buiten op de straathoek lawaaierig zijn. Dat valt reuze mee, ook zonder oordopjes genieten we een kalme nachtrust.

De lust tot vormgeving strekt uit tot het ontbijt. We krijgen zowel een hardgekookt eitje als een roerei in een glas gepresenteerd. Waar zestig jaar vrijheid niet toe kan leiden. De mooie presentatie doet het roerei evenwel niet uitstijgen boven de gemiddelde hotelkwaliteit. Het roerei is door Europese regels mogelijk wel veiliger maar zeker niet lekkerder geworden, en het kabinet maar niet begrijpen waarom Europa aan populariteit inboet. Het ontbijt is overigens adequaat en goed verzorgd, deels aan tafel geserveerd en deels in buffetvorm. Al is er, een opmerkelijke omissie hier in het voetspoor van Bernhard, geen jus d'orange.

Hotel De Wereld, 5 Meiplein 1 Wageningen, 0317 460444, www.hoteldewereld.nl