Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Economie

Dienstplicht en mannendiscriminatie

Onlangs schreef J.W. dat hij tijdens zijn dienstplicht geen pensioen had opgebouwd en hij vroeg of u meer wist over deze ongelijke behandeling. Uw antwoord was: Maar meneer, u wilt dat poosje dienstplicht toch niet afzetten tegen de discriminatie van vrouwen, die decennialang heeft geduurd? Uw reactie riekt naar mannendiscriminatie. U had ook kunnen antwoorden dat bij een betrekking in overheidsdienst het ABP de diensttijd mee laat tellen bij de pensioenopbouw. Wellicht zijn er meer fondsen die dit doen.

(M.J.)

Op het stukje over de dienstplicht zijn veel reacties gekomen. Vrouwelijke lezers konden mijn antwoord wel waarderen. Maar de mannelijke lezers zagen er de humor niet van in. Veel heren reageerden zoals M.J. Bovendien schreven sommigen verontwaardigd dat de dienstplichtige periode in het verleden vaak lang duurde. P.A. bijvoorbeeld moest eind 1961 in dienst. Hij hoorde bij de eerste lichting die wegens de Berlijncrisis 22 maanden dienstplichtig was. Hij verdiende in het leger anderhalve gulden per dag en mocht maar eens in de twee weken met gratis openbaar vervoer naar huis. F.K. was in de jaren vijftig 18 maanden dienstplichtig en verdiende in die tijd een gulden per dag. Maar omdat zowel P.A. als F.K. direct na hun diensttijd bij de overheid gingen werken, telde de diensttijd mee als gewerkte jaren. F.K. schrijft: `De diensttijd telde ook mee voor mijn 25-jarig en 40-jarig jubileum als ambtenaar. Bovendien wordt op die ene gulden die ik toen per dag kreeg nu de eindloonregeling toegepast.'

Het schijnt dat niet alleen ABP op deze manier rekent, maar ook het Spoorwegpensioenfonds. Of er nog meer fondsen zijn die dit doen, heb ik niet kunnen achterhalen. Maar de mannen die destijds bij de overheid of bij de Spoorwegen zijn gaan werken, hebben erg veel geluk gehad. Zij hebben hun extra pensioenjaren zomaar gekregen, want ze hebben er niet eens premie over betaald. Bovendien betekent toepassing van de eindloonregeling dat het pensioenfonds doet alsof een werknemer altijd al zijn laatste loon verdiende en over dat loon ook premie betaalde. Dan is die ene gulden per dag van toen inmiddels een enorm bedrag. F.K. schrijft dan ook fijntjes: `Ik geloof niet dat ik mag klagen.'

Maar al deze reacties laten wel weer zien hoe masculien het pensioenstelsel is (of was?). De mannelijke kostwinner staat centraal. Dat ene punt waarop mannen achtergesteld zijn in hun pensioenopbouw - de dienstplicht - wordt in veel gevallen zondermeer gerepareerd (zelfs zonder dat er premies zijn afgedragen), terwijl de pensioendiscriminatie van vrouwen in de meeste gevallen onoplosbaar is.