Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Politie, recht en criminaliteit

De lezer schrijft over het citeren van deskundigen

NRC Handelsblad heeft voor de krant van 25 april twee deskundigen ondervraagd over de achtergrond van recente gevallen waarin mensen hun complete gezin van het leven beroofden. Van pedagoog Tonny Weterings en van kinderpsychiater en hoogleraar forensische psychiatrie Andries Korebrits is de krant het volgende te weten gekomen:

Het is vrijwel zeker dat de man in Zoetermeer, voorafgaand aan de moord op zijn vrouw en kinderen, zijn vrouw op zijn minst geestelijk heeft mishandeld. Dat het gezin in de buurt als teruggetrokken bekend stond, maakt extra aannemelijk dat de daad niet ineens in hem opgekomen is, maar dat er eerder uitingen van diepe wanhoop geweest moeten zijn. De geleerden lijken het niet helemaal eens over de vraag of dat in het verleden ook aanleiding tot fysiek geweld is geweest. Dat de man in Zoetermeer na zijn daad niet, zoals de Hilversumse politieagent, zelfmoord pleegde maar enige dagen na de moord aangifte van vermissing deed, moeten we begrijpen als een aanwijzing voor een psychose.

Weterings is verder opgevallen dat de politieman uit Hilversum en de Zoetermeerse onderwijzeres uit hetzelfde milieu kwamen. Helaas is volgens Korebrits het voorkómen van het doden van een gezin niet mogelijk ,,als er van tevoren geen gedrag bekend is waardoor je een voorspelling kunt doen.''

Weterings doet wel een poging tot een dergelijke voorspelling. Mensen die in Zoetermeer wonen, werken namelijk elders en laten de zorg voor hun kinderen over aan de opvang of de oppas. Weterings zegt het niet met zo veel woorden, maar de lezer begrijpt dat dat gedrag is waardoor vaders hun vrouw en kinderen gaan vermoorden.

Het reservoir van mensen die een titel in iets hebben en die, bij het vooruitzicht hun naam in de krant te zien, in ijdele babbelzucht vervallen, schijnt onuitputtelijk. Over Weterings en Korebrits probeer ik me daarom niet op te winden. Meer reden voor opwinding zie ik in het product van de redacteur van een krant met de pretentie `slijpsteen van de geest' te zijn. Een aaneenschakeling van baarlijke nonsens, in zijn stupiditeit kwetsend voor iedereen die zich op enigerlei wijze betrokken voelt bij de onthutsende tragedies die het onderwerp van het artikel zijn. Schaam u.