Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Cultuur

Mien broek

Als ik met de honden door het bosje achter ons huis wandel, let ik altijd goed op of er iemand aankomt. Als dat zo is, maak ik mijn herder snel vast. Hij is soms onberekenbaar.

Eergisteren zag ik in de verte een figuur tussen de bomen staan. Hij frutselde aan het gebladerte. Ik maakte de hond vast en voelde woede opkomen: wie vernielde daar de natuur? Toen ik dichterbij was, herkende ik de gepensioneerde boer van de overkant. Hij leunde op zijn stok. Ik riep: ,,Ik houd de hond vast, want hij is wat onbetrouwbaar.''

,,Dat weet ik'', zei hij, ,,daarom sta'k hier. Hij heeft me al eens bij de broek 'had.''

,,O jee'', schrok ik, ,,hij heeft u toch geen pijn gedaan?''

,,Nee'', zei hij, ,,mij niet, maar mien broek wel!''