Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Onderwijs

Kopje met barst

Wij woonden in een prachtig landhuis aan de Vecht te Maarssen. Mijn vader was een niet onbekende antiquair met een zaak aan huis. Op een dag kreeg ik van mijn moeder het verzoek of ik na school – ik was 12 of 13 jaar – even thee wilde serveren voor wat klanten in de grote zaal. Dat deed ik wel vaker, dus geen probleem. Het bezoek had een geweldig leuke hond mee, een prachtige golden retriever genaamd Joris waarmee ik in de tuin ging spelen. In mijn oude speelkloffie ging ik daarna de thee serveren in het mooie antieke theeservies. Ik gaf het bezoek zoals gewoonlijk een hand en zette snel de theeboel neer om weer gauw buiten te gaan spelen met die leuke hond. Bij het avondeten vroegen mijn ouders of ik het bezoek had herkend. Mijn antwoord was `nee' waarop mijn moeder vertelde dat het prinses Beatrix was met hofdame en vriendin, die meubels voor kasteel Drakesteyn aan het uitzoeken was. Verschrikt en met het schaamrood op mijn wangen reageerde ik: ,,Maar ik heb juist haar het theekopje met de barst gegeven!''