Opinie

Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Kranten

Eindelijk thuis

Dit wordt mijn laatste column in deze krant. Per 1 mei stap ik definitief over naar De Telegraaf. In gedachten zie ik veel lezers nu enigszins raar kijken. Youp naar De Telegraaf? Maar dat vond hij toch altijd een heel sneu rechts schreeuwkrantje voor ultradomme mensen? Dat vond ik ja. Met nadruk op vond. Inmiddels heb ik bij De Telegraaf een aantal aardige mensen leren kennen van wie ik alles mag schrijven. Dat heeft de hoofdredactie mij gegarandeerd. Ook over de karpatenkoppige lezers van die krant. En ik mag er meer doen. Puzzelrubriekje, operetterecensies en een vrolijk kookhoekje. Dat mocht ik bij deze krant allemaal niet.

Youp

Eergisteren heb ik mijn overstap aan de hoofdredactie van NRC Handelsblad bekendgemaakt. Ze kwamen nog wel met een burgerlijk motief dat ik vorig jaar een contract had getekend voor 400.000 euro per jaar! Wat een ouderwets moralistisch gelul. Dat was vorig jaar en ik kreeg van het wakkere ochtendblad een artistiek niet te weigeren aanbod. Plus een puzzelrubriek, operetterecensent en het kookhoekje. Ik geef toe dat ze inderdaad meer dan vier ton boden, maar meer geld is niet de reden van mijn vertrek. Ik ga weg omdat ik mij bij De Telegraaf creatief gezien beter kan ontplooien. Die kans heb ik de afgelopen twintig jaar bij NRC nooit gekregen. En voor de goede orde: ik blijf socialist.

Maandagavond zal ik bij Barend & Van Dorp mijn opmerkelijke stap toelichten en dan zal ik ook meteen bekendmaken dat mijn oudejaarsconference 2005 door John de Mol op de nieuwe zender Tien TV wordt uitgezonden. Waarom ik het bij Frits & Henk vertel? Omdat zij mij geen lastige vragen zullen stellen over John. Zij zullen niet zeggen dat John de koning van de wansmaak is en vooral randdebielentv à la Big Brother produceert. Zij horen zelf bij zijn stal. En als zij vragen waarom ik vorige week op alle podia nog riep dat ik een godsnakende hekel had aan deze pulptelevisieproducent, dan zal ik uitleggen dat dat cabaret is. Dat is mijn werk. Dat moet je los zien.

Gisteravond had ik een heerlijke commerciële welkomstborrel bij mij thuis. De fijnbesnaarde Wilma Nanninga van Privé heb ik uitgelegd dat ik het nooit meende als ik haar een dom lijkenpikkend gansje noemde. Het spijt me zelfs. De rest leest u maandag in een openhartig interview. Aan John de Mol, die lang bleef hangen, heb ik verteld dat hij al mijn kritiek aan zijn adres niet al te serieus moet nemen. Ik ben eigenlijk een grote bewonderaar van de kijkcijfermiljardair en ik heb hem ook verteld dat ik zo blij en trots ben dat ik nu bij zijn club hoor. Verder kwamen Froger, Joling en Gordon een biertje drinken. Zij hebben meteen wat opnamen voor hun reality soap gemaakt. Ik vind die jongens al zo lang zo goed en was er zo trots op dat ze bij mij thuis wilden filmen. Ze zijn namelijk best kritisch. Het is iets wat ik in het najaar ook ga doen. In 17 delen kunt u het wel en wee van de Van ’t Hekjes zien.

Verder heb ik gisteravond eindelijk kennis gemaakt met Carlo & Irene (leuke mensen, erg spontaan, zit zondag al in hun programma), Conny en Hans, Robert ten Brink (regelt een reclame voor mij en mijn kinderen – twee ton bruto!), Albert Verlinde (gaat ook weg bij dit linkse parochieblaadje), Beau (ving een miljoen netto voor die ondergoedcommercial en kijkt wat hij voor mij kan doen!) en een nog wat timide Spijkerman. Timide omdat hij nieuw is in dit gezelschap en nog een beetje van slag omdat Vara Keur het programma Kopspijkers heeft stopgezet.

,,Het is regelrechte contractbreuk”, zei een nog nasnikkende Jack en als Jack ergens niet van houdt…

Maar maandag vertrekt hij met zijn voltallige spijkercabaret voor de opname van Bobo’s in the Bush en dan heeft hij twee heerlijke weken om het allemaal te vergeten…

Zelden zag ik mijn vrouw en de echtgenote van Jack zo genieten. Ik hoorde ze dan ook tegelijk kraaien: ,,Het leven is wél leuk!”